V KKN 550/98

Sygn. akt V KKN 550/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 stycznia 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2001 r. sprawy 1) R. S. 2) M. N. skazanych za przestępstwo określone w art. 143 i 137 § 1 w zw. z art. 10 § 2 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 26 września 1997 r., sygn. IV Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 12 marca 1997 r., sygn. VI K […] 1) oddala kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2) zasądza od skazanego R. S. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania kasacyjnego, a skazanego M. N. zwalnia od ponoszenia tych kosztów; 3) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. S. – Kancelaria Adwokacka w S., obrońcy z urzędu skazanego M. N., 2 kwotę 300 (trzysta) złotych z tytułu sporządzenia i wniesienia kasacji. U Z A S A D N I E N I E Powyższe rozstrzygnięcie, wydane w trybie art. 535 § 2 kpk (w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2000 r.), nie wymaga pisemnego uzasadnienia. Poprzestać więc można na podkreśleniu, że stosowanie do treści art. 523 kpk zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może stanowić podstawy kasacji, podczas gdy wywody przedstawione w kasacji obrońcy skazanego R. S. sprowadzają się wyłącznie do kwestionowania poczynionych przez sąd ustaleń faktycznych. Również kasacja obrońcy skazanego M. N. zmierza do podważenia ustaleń sądu co do sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa eksplozji przechowywanych przez skazanego materiałów wybuchowych, nie kwestionując przy tym trafności stanowiska sądu, iż zachowanie takie wyczerpuje znamiona określone w art. 143 kk z 1969 r., który to przepis stanowił podstawę prawną skazania i podstawę prawną wymiaru kary (także co do wszystkich współskazanych). Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S.N. Orzeczenie niniejsze nie podlega dalszemu zaskarżeniu aw f/ak