III KKN 266/98

WyrokIzba Karna2000-11-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może stanowić podstawę kasacji w polskim prawie karnym?
Ratio decidendi
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacji. Podważanie ustaleń faktycznych jest możliwe jedynie pośrednio, poprzez wykazanie, że są one wynikiem rażących uchybień procesowych, które nie zostały podniesione w kasacji. Obraza prawa materialnego zachodzi, gdy do prawidłowych ustaleń faktycznych zastosowano niewłaściwe przepisy.
Stan faktyczny
Prokurator wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego. Kasacja opierała się na zarzucie obrazy prawa materialnego, w tym art. 124 § 1 kw i art. 212 § 1 kk z 1969 r. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w granicach zarzutów kasacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora jako oczywiście bezzasadną i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KKN 266/98 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2000 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN – Ewa Gaberle po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2000 r. sprawy Z. D., co do którego umorzono postępowanie na podstawie art. 11 pkt 6 kpk z 1969 r. w zw. z art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń z powodu kasacji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w E. z dnia 3 marca 1998 r., sygn. II Ka […] zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w E. z dnia 13 października 1997 r., sygn. II K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. U Z A S A D N I E N I E Postawiony w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 124 § 1 kw i art. 212 § 1 kk z 1969 r. przesądza o oczywistej bezzasadności kasacji. Obraza 2 prawa materialnego zachodzi bowiem wówczas, gdy do prawidłowych i niekwestionowanych przez strony ustaleń faktycznych sąd zastosował niewłaściwe przepisy prawa materialnego – karnego lub innej dziedziny prawa. W niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki w E. nie naruszył art. 124 § 1 kw skoro ustalił, że wartość uszkodzonego mienia wynosi 230 zł, a więc nie przekracza kwoty 250 zł, natomiast o naruszeniu przepisu art. 212 § 1 kk z 1969 r. należałoby mówić wtedy, gdyby sąd odwoławczy do tak poczynionych ustaleń faktycznych przepis ten zastosował. Z uzasadnienia kasacji wynika przy tym, iż kwestionuje się w niej zasadność ustalenia wysokości szkody, ale – co oczywiste zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może stanowić podstawy kasacji. Podważanie ustaleń faktycznych jest w kasacji możliwe, lecz tylko pośrednio tj. poprzez wykazanie, iż poczynione przez sąd ustalenia są wynikiem rażących uchybień procesowych, ale zarzutu rażącego naruszenia przepisów postępowania w niniejszej kasacji nie postawiono. Dlatego też, rozpoznając kasację w granicach podniesionych w niej zarzutów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie tj. stosownie do treści art. 535 § 2 kpk w brzmieniu nadanym przez obowiązującą od 1 września 2000 r. ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy (...) Dz. U. Nr 62, poz. 717. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S. N. aw f/es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 11 pkt 6 kpkart. 45 § 1art. 124 § 1art. 212 § 1 kkart. 535 § 2 kpk§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy