III KO 122/19

Izba Karna2019-12-12

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na sytuację osobistą oskarżonej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu za zasadny, gdy sytuacja osobista oskarżonej, polegająca na samotnym wychowywaniu niepełnosprawnego dziecka wymagającego stałej opieki oraz pomocy w opiece nad niepełnosprawną siostrą, stanowi przeszkodę w uczestnictwie w postępowaniu sądowym toczącym się w znacznej odległości od miejsca zamieszkania. Przekazanie sprawy sądowi położonemu bliżej miejsca zamieszkania oskarżonej pozwoli na zapewnienie jej prawa do obrony i sprawne przeprowadzenie procesu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Oskarżona samotnie wychowuje niepełnosprawne dziecko wymagające stałej opieki i pomaga w opiece nad niepełnosprawną siostrą. Sytuacja ta stanowi przeszkodę w uczestnictwie w postępowaniu sądowym toczącym się w znacznej odległości od miejsca zamieszkania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KO 122/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie K. W. oskarżonej z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego w G. jest zasadny. Jak wynika z pisma obrońcy i dołączonej do niego dokumentacji, oskarżona samotnie wychowuje niepełnosprawne dziecko wymagające stałej opieki i pomaga w opiece nad niepełnosprawną siostrą. Taka sytuacja rzeczywiście stanowi przeszkodę do uczestnictwa w postępowaniu sądowym toczącym się przed sądem położonym w znacznej odległości od miejsca zamieszkania. W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, którym winien być sąd położony bliżej miejsca zamieszkania oskarżonej niż sąd właściwy. Taka 2 decyzja pozwoli oskarżonej na udział w rozprawie minimalizując czas i trudy związane z dotarciem do sądu. Jak wydaje się też, aktualnie, jest to jedyna decyzja, która stworzy szansę przeprowadzenia niniejszego procesu stosunkowo sprawnie i z zagwarantowaniem oskarżonej odpowiedniego prawa do obrony, zwłaszcza wykonywanej osobiście. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w W., a więc sąd, na którego obszarze właściwości oskarżona zamieszkuje.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13 § 1 KKart. 286 § 1 KKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy