III KO 226/25

Izba Karna2026-02-04

Skład orzekający: Dariusz Świecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wystąpienie sędziego dotyczące jego zobowiązania do rozpoznawania spraw wbrew jego ocenie może być potraktowane jako wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 § 1 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wystąpienie sędziego, które wynika z jego osobistych dylematów związanych z organizacją pracy sądu i zobowiązaniem do rozpoznawania spraw, nie może być traktowane jako wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 § 1 k.p.k. Tryb ten służy wyłączeniu sądu jako całości od rozpoznania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, a nie rozwiązywaniu problemów wewnątrzorganizacyjnych czy wyłączaniu konkretnego sędziego od orzekania.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w Rzeszowie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu. Powodem było zobowiązanie jednego z sędziów przez kierownictwo sądu do rozpoznawania spraw karnych i wykroczeniowych, w tym przedmiotowej sprawy, wbrew jego ocenie i uchwale Krajowej Rady Sądownictwa. Sędzia stanął przed dylematem, czy powinien przystąpić do rozpoznawania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie, uznając, że wystąpienie nie spełnia wymogów wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 § 1 k.p.k., i zakreślił sprawę jako załatwioną w inny sposób.

Pełny tekst orzeczenia

III KO 226/25 ZARZĄDZENIE Dnia 4 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki zarządził: 1. wobec tego, że z uwagi na treść wystąpienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie nie może być ono potraktowane jako wniosek o przekazanie sprawy w trybie art. 37 § 1 k.p.k. (art. 118 § 1 k.p.k.), zwrócić akta sprawy temu Sądowi; 2. zakreślić sprawę jako załatwioną w inny sposób. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w składzie z udziałem sędziego X.Y. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie zawisłej przed nim sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na to, że - jak podnosi się w uzasadnieniu tej inicjatywy - wskazany sędzia wbrew uchwale Krajowej Rady Sądownictwa i przepisowi art. 22a § 6 u.s.p. zarządzeniami kierownictwa Sądu Rejonowego w Rzeszowie zobowiązywany jest do rozpoznawania spraw karnych i wykroczeniowych, w tym przedmiotowej sprawy. Z uwagi na to, że sędzia ten stanął przed dylematem czy powinien w tych realiach przystąpić do rozpoznawania przedmiotowej sprawy, w jego ocenie należało zwrócić się do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu. Okoliczności, o których mowa w wystąpieniu związane są ściśle z osobą konkretnego sędziego, a nie Sądem wyznaczonym zgodnie z właściwością do III KO 226/25 2 rozpoznania tej sprawy. Nie jest to zatem wniosek w trybie art. 37 § 1 k.p.k. (art. 118 § 1 k.p.k.). Bezsprzecznie tryb, o jakim stanowi art. 37 § 1 k.p.k., dotyczy przekazania sprawy innemu sądowi, a więc obrazowo rzecz ujmując „wyłączenia” sądu jako takiego od rozpoznania danej sprawy, gdyż z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości tenże sąd nie powinien jej rozpoznawać. Nie służy on zaś rozwiązywaniu zaistniałych problemów organizacyjnych poprzez „zwalnianie” sędziego od orzekania. Kwestie, o jakich mowa w przedmiotowym wystąpieniu, to bowiem zagadnienia o charakterze wewnątrzorganizacyjnym. Sumując, jako że w wystąpieniu tym nie wskazano na jakiekolwiek okoliczności związane z Sądem właściwym, lecz wyłącznie z osobą sędziego, a tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.k. nie służy do wyłączania sędziego od rozpoznawania sprawy, do domagania czego sprowadza się przedmiotowa inicjatywa, należało zarządzić jak na wstępie. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 § 1 KPKart. 118 § 1 KPKart. 22a § 6§ 1§ 6

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy