III KO 27/14

Sygn. akt III KO 27/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Andrzej Ryński w sprawie G. A. A. po rozpoznaniu wniosku Sądu Okręgowego w B. z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. akt III K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. (sygn. akt III K (…)) zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k., sprawy prowadzonej przeciwko oskarżonemu G. A. A. do rozpoznania przez Sąd Okręgowy w W., ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadnieniem wniosku jest choroba oskarżonego, stwierdzona szeregiem opinii oraz zaświadczeń lekarskich, w tym ostatnią opinią biegłego z zakresu neurologii z dnia 11 grudnia 2013 r. Z opinii tej oraz kolejnych zaświadczeń lekarskich wynika, że oskarżony nie może brać udziału w postępowaniu poza miejscem zamieszkania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17). W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony. Ustalony przez biegłego w opinii lekarskiej stan zdrowia oskarżonego faktycznie uniemożliwia mu udział w postępowaniu, o ile prowadzone byłoby ono w siedzibie Sądu Okręgowego w B., co w sposób ewidentny byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) zwłaszcza, że prowadzenie tego postępowania z udziałem oskarżonego jest możliwe, tyle że przed innym sądem. Prawo uczestniczenia i aktywnego brania udziału w swoim własnym procesie stanowi jedno z podstawowych praw oskarżonego w demokratycznym państwie prawa. Państwo to winno dążyć do zapewnienia efektywnej realizacji tego uprawnienia, nawet gdy konieczne jest odstąpienie od ogólnej właściwości miejscowej sądu. W niniejszej sprawie uzasadnione powody związane z stanem zdrowia oskarżonego nakazują tak uczynić. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji postanowienia. 3