II KO 17/14

Sygn. akt II KO 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Michał Laskowski SSN Andrzej Stępka w sprawie P. B. po rozpoznaniu wniosku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt V K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w N. U Z A S A D N I E N I E Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. (sygn. akt V K (…)) zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy prowadzonej przeciwko oskarżonemu P. B. do rozpoznania przez Sąd Okręgowy w N.. Uzasadnieniem wniosku jest choroba oskarżonego (zespół korzeniowo–lędźwiowy na tle przepuklin jądra miażdżystego L4-L5 i L5-S1 oraz przebyte appendektomia i chlocystektomia), która uniemożliwia mu podróżowanie w pozycji siedzącej lub półleżącej jakimkolwiek niespecjalistycznym środkiem transportu na duże odległości. Oskarżony obecnie mieszka w G., co oznacza, że podróż do W. bez specjalistycznego transportu ambulansem nie jest możliwa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17). W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony. Ustalony przez biegłego sądowego stan zdrowia oskarżonego faktycznie uniemożliwia mu udział w postępowaniu, o ile prowadzone byłoby ono w siedzibie Sądu Okręgowego w W., co w sposób ewidentny byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.), zwłaszcza że prowadzenie tego postępowania z udziałem oskarżonego jest możliwe, tyle że przed innym sądem. Prawo uczestniczenia i aktywnego brania udziału w swoim własnym procesie stanowi jedno z podstawowych praw oskarżonego w demokratycznym państwie prawa. Państwo to winno dążyć do zapewnienia efektywnej realizacji tego uprawnienia, nawet gdy konieczne jest odstąpienie od ogólnej właściwości miejscowej sądu. W niniejszej sprawie uzasadnione powody związane z stanem zdrowia oskarżonego nakazują tak uczynić. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji postanowienia.