III KO 59/16

Sygn. akt III KO 59/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca) w sprawie A. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2016 r. z urzędu w przedmiocie stwierdzenia podstaw do wznowienia postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt III Kow (…) p o s t a n o w i ł nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. UZASADNIENIE Skazany A. R. w skierowanym do Sądu Najwyższego wniosku z dnia 7 lipca 2016 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. b k.p.k., zasugerował także zmaterializowanie przesłanki, stanowiącej jedną z bezwzględnych przyczyny odwoławczych określoną w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Przy tym zarzucie podniósł, iż jako osoba pozbawiona wolności, nie brał udziału w posiedzeniu i nie miał wyznaczonego obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Wobec treści wniosku skazanego A. R., w którym m. in. wysnuł zarzut ziszczenia się w prowadzonym w jego sprawie postępowaniu o warunkowe przedterminowe zwolnienia jednej z przyczyn określonych w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., stwierdzić należy, iż wyłoniła się bezwzględna konieczność zbadania tegoż postępowania pod kątem podstaw wznowienia postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.). Analiza akt przedmiotowej sprawy nie potwierdziła prawdziwości zarzutu skazanego. Przebieg przeprowadzonego postępowania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia nie pozwala na stwierdzenie, aby w jego toku zaistniało uchybienie określone w treści art. 439 § 1, tym samym z pkt 10 k.p.k. Wbrew wywodom skazanego jego obecność na posiedzeniu przed Sądem Apelacyjnym w (...) rozstrzygającym w przedmiocie złożonego zażalenia nie była obowiązkowa. Skazany został zawiadomiony o jej posiedzeniu (k. 31). Obecność skazanego nie była zatem obligatoryjna. W tym stanie rzeczy nie istniały w kontrolowanej sprawie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Z tych powodu należało orzec jak w postanowieniu.