III KO 59/22

Sygn. akt III KO 59/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie skazanego K. S., po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w dniu 7 lipca 2022 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Skazany K. S. pismem z dnia 28 marca 2022 r., wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lutego 2015 r., w sprawie o sygn. akt II AKa […], wskazując, że do akt sprawy - A. O. nadesłała pismo, którego treść on w pełni popiera. W piśmie uzupełniającym z dnia 22 maja 2022 r. skazany zarzucił nadto niedopełnienie obowiązków przez orzekające w jego sprawie Sądy a także przez prokuratora. Wniósł jednocześnie o ustanowienie obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 545 § 3 k.p.k. stanowi, iż Sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez 2 wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Powyższe unormowanie pozwala więc na wstępną kontrolę wniosku o wznowienie – i to bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych - celem wyeliminowania konieczności przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia postępowania. O konieczności sporządzenia wniosku przez profesjonalnego pełnomocnika, wynikającej z dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k., skazany był już pouczany w niniejszym postępowaniu i korzystał z pomocy prawnej ustanowionego w tym celu pełnomocnika z urzędu, który w opinii z dnia 28 kwietnia 2017 r. – wydanej zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k. – stwierdził brak podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Skazany bezskutecznie składał kolejne osobiste wnioski o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, które były przedmiotem procedowania przed Sądem Najwyższym (vide: zarządzenie z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt V KO 7/17, k.1357; zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017r, k.1398; postanowienie z dnia 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt V KO 22/18, k.1406). Lektura kolejnego już wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego osobiście przez K. S., pozwala na uznanie, iż wnioskujący nie przedstawił nowej argumentacji, tj. takiej, która w jakikolwiek sposób wskazywałaby na istnienie podstaw do wznowienia postępowania, a jednocześnie nie była już przedstawiona Sądowi Najwyższemu. Pismo konkubiny A. O. - na które obecnie powołuje się K. S. - nie może być uznane za nowy dowód, który uzasadniałby wznowienie postępowania (k-1453-1454 verte, t.VIII). W piśmie tym A. O. zawarła swoją subiektywną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Należy jedynie zauważyć, że jej zeznania złożone w toku postępowania były przedmiotem oceny sądów orzekających w niniejszym postępowaniu karnym. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kolejnego już osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. [as] 3