V KO 50/18

Sygn. akt V KO 50/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie P.W. skazanego z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 lipca 2018 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w P., sygn. akt XVI K […]/12, zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II AKa […]/13, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE W dniu 30 maja 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynął kolejny wniosek P.W., w którym domagał się on wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II AKa […]/13. Wnioskodawca zakwestionował w nim tezy aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne i ich ocenę dokonaną przez Sądy obu instancji, zachowanie funkcjonariuszy Policji, którzy rzekomo, na etapie śledztwa, mieli stosować przemoc wobec skazanego, a także swoją odpowiedzialność karną za zbrodnię zabójstwa, powtarzając okoliczności będące już przedmiotem rozpoznania m.in. w sprawach o sygn. V KO […]/16, V KO […]/17, czy też V KO […]/18. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W myśl tego przepisu sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc także jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia. Natomiast wniosek taki podlega kontroli o charakterze quasi formalnym, pod kątem hipotetycznej możliwości wznowienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15,OSNKW 2016, z. 12 poz. 5). Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanego z dnia 30 maja 2018 r., nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez P.W. wniosku z podstawami wznowienia postępowania. Wprawdzie autor pisma zdaje się odwoływać do przepisu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., jednak w istocie nowych faktów lub dowodów nie przedstawia. Nie sposób bowiem uznać, aby nowym faktem, nieznanym orzekającym w sprawie sądom, w rozumieniu przepisu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., były - poddane oględzinom - elementy ubioru P.W., czy zeznania świadków: A.K. i M.Ł. (zgłoszonego – wbrew twierdzeniom wnioskodawcy – w akcie oskarżenia). Zeznania wskazanych powyżej świadków, jak i wszystkie istotne okoliczności sprawy, były przedmiotem rozważań sądu pierwszej instancji, zaaprobowanych następnie przez sąd odwoławczy (k. 681-705). Dopuszczenie zaś możliwości w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania, ponownej oceny tych okoliczności, celem dokonania, na podstawie tej nowej oceny, odmiennych ustaleń faktycznych, nie jest możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 1994 r., III KO 67/94, LEX nr 22092). Wnioskodawca nie bierze też pod uwagę tego, że aby skutecznie ubiegać się o wznowienie postępowania w oparciu o wskazaną postawę, owe nowe fakty, czy dowody, wskazywać muszą na zaistnienie wysokiego prawdopodobieństwa błędu sądowego w zakończonym prawomocnie postępowaniu sadowym. Innymi słowy, muszą stwarzać duże prawdopodobieństwo uniewinnienia skazanego po wznowieniu postępowania, albo skazania go za przestępstwo zagrożone karą 3 łagodniejszą niż to, za które go skazano. Tym samym nie chodzi jedynie o przedstawienie wątpliwości, co do wcześniejszych ustaleń faktycznych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., III KO 77/10. Podkreślić też trzeba, że te same okoliczności były już podnoszone w poprzednich wnioskach o wznowienie postępowania. Każdorazowo były one wnikliwie analizowane i oceniane. W żadnym z nich nie stwierdzono istnienia podstaw do wznowienia postępowania karnego zakończonego skazaniem P.W. za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. Powyższe, w myśl art. 545 § 3 k.p.k., przesądza o oczywistej bezzasadności obecnie złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania. W tych okolicznościach Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. ał