III KO 73/21

Izba Karna2021-10-07

Skład orzekający: Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego może być oparty na twierdzeniach o odmiennej ocenie dowodów lub na okolicznościach nieprzewidzianych w katalogu przesłanek wznowieniowych określonych w Kodeksie postępowania karnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, uznając go za oczywiście bezzasadny. Wskazał, że instytucja wznowienia postępowania służy ujawnieniu nowych faktów lub dowodów, a nie ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu sprawy czy kwestionowaniu oceny dowodów dokonanej przez sąd meriti. Podkreślono, że okoliczności podnoszone przez skazanego, takie jak liczba biegłych psychiatrów, brak zabezpieczonych śladów linii papilarnych na narzędziu przestępstwa, wątpliwości co do przesłuchania biegłego patomorfologa, czy fakt wydalenia prokuratora z pracy, nie mieszczą się w katalogu przesłanek wznowieniowych określonych w art. 540, 540a i 540b k.p.k.
Stan faktyczny
Skazany W. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, kwestionując wyrok Sądu Apelacyjnego utrzymujący w mocy wyrok Sądu Okręgowego. Jako podstawy wniosku wskazał m.in. niewystarczającą liczbę biegłych psychiatrów, brak zabezpieczonych śladów linii papilarnych na narzędziu przestępstwa, wątpliwości co do przesłuchania biegłego patomorfologa, wydalenie prokuratora prowadzącego postępowanie oraz przesłuchiwanie go bez udziału obrońcy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KO 73/21 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie W. S., skazanego z art. 148 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 7 października 2021 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Skazany W. S. pismem z dnia 27 sierpnia 2021 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III K (…). Uzasadniając swoją inicjatywę wskazał, że w jego przekonaniu badanie zdrowia psychicznego oskarżonego powinno być przeprowadzone przez 3 biegłych lekarzy psychiatrów, a w jego przypadku było to dwóch biegłych lekarzy. Zwrócił również uwagę na to, że na narzędziu przestępstwa nie zabezpieczono jego śladów1) linii papilarnych oraz wyraził wątpliwości co do prawidłowości przesłuchania biegłego patomorfologa. 2 Wskazał także na fakt wydalenia z prokuratury prokurator, która prowadziła postępowanie przygotowawcze w jego sprawie w związku z prowadzeniem przez nią pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Na końcu wniosku podniósł, że był przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym bez udziału obrońcy. Do wniosku dołączył także wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu, zwolnienie z opłaty od wniosku oraz wniosek o doprowadzenie na posiedzenie w przedmiocie wznowienia postępowania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny w oczywistym stopniu, co czyniło zbędnym rozważenie kwestii wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2021 r., I KZ 7/21, LEX nr 3147724). Jak wskazuje się w orzecznictwie, oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie ma miejsce także wtedy, gdy wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 36/19, LEX nr 2696944; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 28/19, LEX nr 2696924). Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, albowiem wskazywane przez wnioskodawcę okoliczności nie wpisują się w żadną z podstaw wznowieniowych. Treść wniosku zdaje się wskazywać, że intencją skazanego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy z uwagi na sugerowaną możliwość odmiennej oceny niektórych już zgromadzonych w sprawie dowodów, czemu – co oczywiste – nie służy instytucja wznowienia postępowania. Jej przesłanką jest bowiem m.in. to, aby po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe (podkr. - SN) fakty lub dowody, nieznane stronom ani sądowi wskazujące np. na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze (art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.). Takich dowodów skazany nie przedstawił, kontestując jedynie ocenę części dowodów przeprowadzoną przez Sąd meriti. Odnosząc się do twierdzeń skazanego należy zauważyć, że zgodnie z art. 202 § 1 k.p.k., w celu wydania opinii 3 o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, powołuje co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów, nie zaś – jak podnosi skazany trzech biegłych ww. specjalności. Nie stanowi podstawy wznowieniowej nieposiadanie przez skazanego obrońcy z urzędu w postępowaniu przygotowawczym. Obrona obligatoryjna przewidziana w art. 80 k.p.k. występuje wprawdzie w sytuacji, w której oskarżonemu zarzucono zbrodnię, ale aktualizuje się dopiero na etapie postępowania jurysdykcyjnego – udział obrońcy jest obowiązkowy dopiero na rozprawie głównej. Całkowicie bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania jest fakt wydalenia z prokuratury prokurator, prowadzącej śledztwo w sprawie skazanego, za czyn polegający na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości. Jedną z podstaw wznowieniowych jest sytuacja, w której w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia, jednakże wskazywane przez skazanego zdarzenie z oczywistych względów nie ma związku z postępowaniem, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Dodatkowo należy wskazać, że wniosek o wznowienie postępowania na korzyść skazanego może być złożony w każdym czasie, byleby tylko spełniał on warunki określone prawem. Mając na uwadze powyższe rozważania, nie stwierdzając okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z urzędu, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 148 § 1 KKart. 545 § 3 KPKart. 540 KPKart. 540a KPKart. 540b KPKart. 540 § 1 pkt 2art. 202 § 1 KPKart. 80 KPK§ 1§ 3§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy