III KR 75/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Pawela. Sędziowie: J. Żurawski, M. Szczepański (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Olborski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Stanisława M., oskarżonego z art. 241 § 3 k.k., i innych oskarżonych, z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 23 listopada 1981 r.zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w S. po ponownym rozpoznaniu sprawy m. in. (...) Stanisława M., oskarżonego o to, że w dniu 23 listopada 1979 r. w B. obiecał Waldemarowi H., Bogusławowi S. i Adamowi K. - rewidentom Przedsiębiorstwa Transportu i Spedycji Przemysłu Mięsnego w K. udzielenie korzyści osobistej i majątkowej w wysokości 5.000 zł za zaniechanie nadania biegu urzędowego sprawie ujawnionych przez nich nadużyć przywłaszczenia paliwa, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 241 § 3 k.k., wyrokiem z dnia 23 listopada 1981 r. (...) oskarżonego Stanisława M. uznał za winnego tego, że w dniu 23 listopada 1979 r. w B. obiecał Waldemarowi H., Bogusławowi S. i Adamowi K. - rewidentom Przedsiębiorstwa Transportu i Spedycji Przemysłu Mięsnego w K. udzielenie korzyści majątkowej w wysokości 7.500 zł za zaniechanie nadania biegu urzędowego sprawie ujawnionych przez nich niezgodności między stanami liczników samochodowych a zapisami w kartach drogowych kontrolowanych kierowców, i za to - na podstawie art. 241 § 3 k.k. - skazał go na 1 rok pozbawienia wolności; na podstawie art. 73 § 1, 74 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo oskarżonemu na okres 2 lat, a na podstawie art. 75 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10.000 zł grzywny (...).(...) Obrońca oskarżonego Stanisława M., wnosząc w rewizji o uniewinnienie oskarżonego, zarzucił temu wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżony obiecywał wszystkim kontrolerom udzielenie korzyści majątkowej w zamian za nieujawnienie wyników kontroli, a ponadto obrazę art. 241 § 3 k.k., polegającą na ustaleniu, iż ponosi on odpowiedzialność karną z tego przepisu, niezależnie od nie wyjaśnionej kwestii, czy występował w imieniu kierowców, czy też - własnym (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Za chybiony uznać należało zarzut obrazy prawa materialnego, gdyż dla bytu przestępstwa określonego w art. 241 k.k. nie jest niezbędne ustalenie ani przyczyny, dla której nastąpiła oferta udzielenia korzyści majątkowej czy osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną (osoba proponująca może działać z przyczyn bardzo różnych), ani też ofiarowywanie owej korzyści w imieniu konkretnej osoby. Występek określony w art. 241 k.k. bowiem polega na tym, że w związku z pełnieniem funkcji publicznej (okoliczność w sprawie bezsporna) proponuje się korzyść majątkową czy osobistą, rzecz jasna, w celu wywołania określonego zachowania osoby pełniącej swą funkcję publiczną.Na tle ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji jest rzeczą bezsporną, że oskarżony Stanisław M., w związku z wynikiem kontroli, zaproponował funkcjonariuszom publicznym korzyść majątkową, i w tym stanie rzeczy działaniem swym wypełnił znamiona występku określonego w art. 241 § 1 k.k.W tej sytuacji i mając na względzie, że kary wymierzone oskarżonemu Stanisławowi M. są bardzo umiarkowane i nie sposób dopatrzyć się w nich cech rażącej niewspółmierności, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy (...).