III KZ 31/16

Sygn. akt III KZ 31/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie A. C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 1 kwietnia 2016 r. o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. – Wydział Karny Odwoławczy z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt V S […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wymienionym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w G. „odrzucił” skargę A. C. na naruszenie jego prawa jako oskarżonego do rozpoznania sprawy II K […] przez Sąd Rejonowy w G. bez nieuzasadnionej zwłoki, ponieważ postępowanie przed tym Sądem zakończyło się wyrokiem wydanym w dniu 27 lipca 2010 r. (Sąd odwoławczy wydał wyrok w dniu 19 grudnia 2011 r.), zaś skazany złożył skargę na przewlekłość powstałą w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w dniu 27 listopada 2015r. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. 2 W zażaleniu skazany ograniczył się do podniesienia wadliwości procedowania co do wniosku przez Sąd Okręgowy w G. poprzez niepowiadomienie skazanego o terminie posiedzenia, na którym Sąd ten rozstrzygnął co do skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W zażaleniu powołano się na okoliczność, która nie mogła być brana pod uwagę przy rozważaniu postąpienia z wnioskiem skazanego ani przy rozpoznawaniu niniejszego środka zaskarżenia. W zarządzeniu został wskazany powód odmowy przyjęcia wniosku, który jest trafny i aktualny tzn. niedopuszczalny jest wniosek o wznowienie prawomocnie zaskarżonego postępowania ze skargi na przewlekłość postepowania. Wszystkie argumenty wykluczające dopuszczalność takiego wniosku zostały przytoczone w postanowieniach Sądu Najwyższego wskazanych w zaskarżonym zarządzeniu. Zaznaczyć tu jedynie należy ten, że można żądać wznowienia postępowania, w którym rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Nie wchodzi więc w rachubę wznowienie postępowania incydentalnego (wpadkowego) a zatem – możliwość przyjęcia wniosku o wznowienie takiego postępowania. Dlatego orzeczono jak na wstępie.