III KZ 55/22

Sygn. akt III KZ 55/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie J. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 30 listopada 2022 r. zażalenia oskarżyciela posiłkowego G. K., na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 7 października 2022 r., sygn. akt IX WKK 29/22 (IX Ka 536/22), o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt IX Ka 536/22, p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 lipca 2022 r. oskarżyciel posiłkowy G. K. wniósł pismo zatytułowane: ”Odwołanie – kasacja”, które zostało potraktowane jako próba zainicjowania postępowania kasacyjnego. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 20 września 2022 r. Przewodniczący IX Wydziału Karnego Sadu Okręgowego w Kielcach wezwał oskarżyciela posiłkowego do uzupełnienia braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. Zarządzenie to zostało doręczone G. K. 23 września 2022 r. (k. 295). W odpowiedzi 2 na wezwanie oskarżyciel posiłkowy złożył do Sądu Okręgowego w Kielcach pismo z dnia 4 października 2022 r., w którym złożył wniosek „o upoważnienie Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie wniesienia kasacji”. W konsekwencji Prezes Sądu Okręgowego w Kielcach zarządzeniem z dnia 7 października 2022 r., sygn. akt IX WKK 29/22 (IX Ka 536/22) odmówił przyjęcia kasacji wobec nieuzupełnienia jej braku formalnego w wyznaczonym terminie. Oskarżyciel posiłkowy wniósł pismo datowane na 18 października 2022 r., które zostało potraktowane jako zażalenie na ww. zarządzenie, w którym jednak nie przedstawił żadnej argumentacji odnoszącej się do zaskarżonej decyzji procesowej. Poprzestał jedynie na wyrażeniu poglądu o bezpodstawności „żądania przez Sąd Okręgowy w Kielcach adwokata lub radcy prawnego”. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że rolą Sądu Najwyższego w niniejszym postępowaniu jest jedynie badanie prawidłowości wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji, nie zaś analiza sprawy w głównym nurcie procesu dotyczącym kwestii odpowiedzialności karnej J. M.. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że decyzja ta znajdowała swoje postawy w realiach procesowych sprawy. Pomimo bowiem otrzymania stosownego wezwania G. K. nie uzupełnił w terminie braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, do czego obliguje przepis art. 526 § 2 k.p.k. Z tego względu, wobec treści pisma oskarżyciela posiłkowego, w którym nie przedstawia on żadnej argumentacji odnośnie do zaskarżonego zarządzenia oraz wobec niestwierdzenia podstaw do uchylenia tej decyzji procesowej w związku z wystąpieniem jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 k.p.k., zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. l.n ał