III KZ 63/19

Sygn. akt III KZ 63/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2020 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 października 2019 r. (sygn. akt II AKo (…) ) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 września 2019 r. (sygn. akt V Kow (…)), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 października 2019 r. (sygn. akt II AKo (…)) odmówiono przyjęcia wniosku skazanego A. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 września 2019 r. (sygn. akt V Kow (…)) w przedmiocie nieuwzględnienia skargi na zarządzenie sędziego penitencjarnego z dnia 18 lipca 2019 r. o odmowie zamiany kolejności wykonania kar. Na to zarządzenie zażalenie wniósł skarżący. Nie przedstawił w nim jednak żadnych argumentów. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zważywszy na model postępowania skargowego w kodeksie karnym wykonawczym nie ma podstaw do przyjęcia, że sąd rozpoznający skargę, jest 2 sądem odwoławczym. Znamiennym potwierdzeniem tego wniosku jest treść art. 7 § 5 k.k.w., stanowiącego, że na postanowienie sądu wydane na skutek rozpoznania skargi zażalenie nie przysługuje. Nikt zatem nie może zaskarżyć postanowienia sądu środkiem, którego wniesienie uruchomiłoby dopiero postępowanie odwoławcze. Odnotować także trzeba, że w art. 7 k.k.w., normującym całościowo postępowanie skargowe, nie zamieszczono odesłania do jakichkolwiek innych przepisów w kwestiach nieuregulowanych, jak uczyniono to np. w art. 518 k.p.k., wiążąc w szerokim zakresie postępowanie kasacyjne z odwoławczym. Zasadna jest zatem konstatacja, że postępowanie skargowe funkcjonujące w ramach postępowania wykonawczego, jest postępowaniem zgoła odmiennym niż odwoławcze i w art. 7 k.k.w. znajduje swoje odrębne unormowanie. Wobec tego nie przysługuje od takiego orzeczenia wznowienie postępowania z uwagi, że nie przesądza się w nim ostatecznie i nieodwracalnie o istocie sprawy. Zgodnie z art. 80 § 2 k.k.w. sędzia penitencjarny może zarządzić wykonanie kar i środków w innej kolejności, jeżeli względy penitencjarne za tym przemawiają. Oznacza to, że powyższe względy mogą przemawiać ponownie za zmianami w ustawowo wskazanej kolejności wykonywania kar.