III KZ 72/15

Sygn. akt III KZ 72/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 25 listopada 2015 r., zażalenia A. B., na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt II Kp 649/15, o odmowie przyjęcia kasacji, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 11 września 2015 roku odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez A. B. od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Kp 649/15, utrzymującego w mocy postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Gdańsk – Wrzeszcz w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt 2 Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa. Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł A. B., który zarzucając naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. podniósł, że „ocena prokuratora była ogólnikowa”, a Sąd Rejonowy nie odniósł się do podniesionych przez niego zarzutów, w związku z czym naruszono jego prawo do sądu. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. 2 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 519 k.p.k. strona może zaskarżyć kasacją jedynie prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie oraz prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Treść powołanego przepisu przesądza jednoznacznie, że strona nie może wywieść kasacji od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego wydanego w innych sprawach niż wymienione w art. 519 k.p.k., choćby – tak jak w sprawie niniejszej – kończyło ono postępowanie sądowe. W istniejącym układzie procesowym kasację mogą wnieść jedynie podmioty specjalne wymienione w art. 521 k.p.k. Podnoszone z kolei przez skarżącego w zażaleniu okoliczności dotyczące zasadności odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia trafności skarżonego zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji, skoro przedmiotem rozpoznania była jedynie kwestia dopuszczalności wniesienia kasacji. Z tych względów kasacja wniesiona przez skarżącego zasadnie spotkała się z odmową jej przyjęcia, albowiem takie postąpienie znajduje oparcie w treści art. 530 § 2 k.p.k. W tej zaś sytuacji za bezprzedmiotowy należy uznać wniosek skarżącego o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.