III KZ 88/16

Sygn. akt III KZ 88/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie D. A. O. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 18 stycznia 2017 roku, zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...], z dnia 12 października 2016 r., sygn. AKa [...], o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 października 2016 roku (AKa [...]) Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego D. A. O., doręczonej do Sądu Apelacyjnego 21 września 2016 roku, ze względu na to, że skazany nie uzupełnił w trybie art. 120 § 1 k.p.k. braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata lub radcę prawnego, pomimo że zarządzeniem z dnia 28 września 2016 roku Sąd Apelacyjny wezwał skazanego do dokonania tej czynności. Skazany D. A. O. w dniu 31 października 2016 roku złożył zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego, podnosząc że wniesiona kasacja została sporządzona i podpisana przez adwokata, zaś odmowa przyjęcia kasacji dotyczyła,,pisma uzupełniającego do kasacji obrońcy” sporządzonego osobiście przez skazanego, nie zaś kasacji. 2 Skazany wniósł o załączenie wniesionego pisma do kasacji obrońcy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego jest niezasadne. Z treści,,załącznika do kasacji obrońcy”, zatytułowanego „Kasacja” (k. 54), wynika, że skazany omijając ograniczenia kasacyjne, wynikające z art. 526 k.p.k., usiłował przeforsować własną kasację, podnosząc zarzuty nie podniesione przez autora nadzwyczajnego środka zaskarżenia z dnia 23 września 2016 roku (k. 25 WKK). Takie działanie skazanego należy ocenić, jako bezskuteczne, a więc w tej sytuacji rację miał Sąd Apelacyjny odmawiając przyjęcia pisma skazanego. Należy przypomnieć stronie, że ustawodawca świadomie wprowadził w art. 526 § 2 k.p.k. tzw. przymus adwokacki lub radcowski przy sporządzaniu kasacji. Nie budzi wątpliwości, że to rozwiązanie zostało wprowadzone w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu skarg kasacyjnych, ich merytorycznej poprawności (zob. postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2006 roku, III KK 162/05). Z tych powodów Sąd orzekł, jak na wstępie.