IV K 525/52

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia E. Merz. Sędziowie: S. Kurowski, M. Szerer (sprawozdawca). Prokurator: J. Markowicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana K. osk. z art. 236 § 1 lit. b) k.k., po rozpoznaniu założonej przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 4 czerwca 1952 r., na podstawie art. 394-396, 400 § 4, art. 383 pkt 3 i art. 388 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej skazania Jana K. i sprawę w uchylonej części przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Lublinie.Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego zarzuca obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 76 i 380 § 1 k.p.k. przez rozpoznanie sprawy w innym terminie (wcześniejszym) niż w terminie wyznaczonym dla jej rozpoznania, w następstwie czego oskarżony został pozbawiony przysługującego mu prawa do obrony i korzystania z pomocy obrońcy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Sąd Wojewódzki w Lublinie wyrokiem z dnia 4 czerwca 1952 r. po rozpoznaniu rewizji oskarżonych wyrok Sądu Powiatowego w Lubartowie utrzymał w mocy. Jednak wyrok Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 4 czerwca 1952 r. zapadł w stosunku do oskarżonego Jana K. z obrazą przepisów proceduralnych. Jak wynika bowiem z akt sprawy rozprawa rewizyjna została wyznaczona w Sądzie Wojewódzkim na dzień 4 czerwca 1952 r., godz. 10. Sąd Wojewódzki jednak mimo zawiadomienia stron i ich pełnomocników o wyznaczonym terminie, nie czekając godziny 10 wywołał sprawę o godzinie 935 i wydał wyrok, mocą którego wyrok Sądu Powiatowego w Lubartowie został utrzymany w mocy. Oskarżony Jan K. nie był obecny na rozprawie ani też nie był obecny jego obrońca z I instancji, którzy byli zawiadomieni, iż rozprawa rewizyjna odbędzie się w tym dniu o godzinie 10. Kiedy w dniu 4 czerwca 1952 r. przyszedł obrońca oskarżonego Jana K. na salę rozpraw o godz. 950, by stanąć do sprawy, okazało się, że Sąd Wojewódzki sprawę już osądził. W tych warunkach oskarżony Jan K. został pozbawiony przysługującego mu zasadniczego prawa do obrony w sprawie i korzystania z pomocy obrońcy, Sąd Wojewódzki bowiem rozpoznał sprawę w terminie wcześniejszym, niż w tym który został wyznaczony do jej rozpoznania.