IV KK 151/22

Sygn. akt IV KK 151/22 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie: 1) L. M., 2) T. W., 3) M. S., 4) I. S., 5) M. W. skazanych z art. 278 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 czerwca 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt XXIII Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. akt II K […] na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku wobec L. M., T. W., M. S., I. S. oraz M. W.. UZASADNIENIE Obrońcy wymienionych wyżej skazanych we wniesionych kasacjach zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 5 października 2021 r., sygn. akt XXIII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. akt II K […]. Obrońca skazanych L. M. i T. W. złożone wnioski motywowała zasadnością i doniosłością zarzutów kasacyjnych związanych z wystąpieniem bezwzględnej podstawy odwoławczej. Przedstawiała nadto stan zdrowia obojga skazanych, ich sytuację życiową, osobistą, finansową i rodzinną. Do wniosków dołączone zostały m.in. pisemne oświadczenia skazanych, obszerna dokumentacja medyczna (w tym dotycząca członków rodziny), orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz pisemne opinie na temat skazanych. Obrońca skazanych M. S., I. S. oraz M. W. nie przedstawił jakichkolwiek odrębnych argumentów, które uzasadniałyby wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wnioski nie zasługują na uwzględnienie. W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy przyjmuje stanowisko, że podstawą uprawniającą do odstąpienie od zasady wykonalności orzeczenia z chwilą jego uprawomocnienia (art. 9 k.k.w.) – i tym samym zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. – są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest, lub ma być wykonane. Nie mogą natomiast stanowić przyczyny wstrzymania wykonania orzeczenia okoliczności, które związane są z ciężkimi skutkami dla skazanego, wynikającymi z wykonania orzeczenia (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2005 r., sygn. akt II KK 410/04). Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia należy również uwzględnić rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14). 3 Odnosząc się do powyższych uwag, stwierdzić należy, że wstępna kontrola kasacji wniesionych w niniejszej sprawie, nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionych w nich zarzutów za oczywiście zasadne, a tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Stanowiska skarżących nie podzielił również prokurator, na którym ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym przypadku rażącego i oczywistego naruszenia prawa. W tym zatem aspekcie wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zawiera podstaw do jego uwzględnienia. Podkreślić jednak należy, że dokonana na tym etapie analiza złożonych kasacji nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy, które to rozstrzygnięcie musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych. Akcentowane przez obrońcę skazanych L. M. i T. W. okoliczności odnoszące się do stanu ich zdrowia, czy też innych względów osobistych, rodzinnych i życiowych (poparte dołączoną dokumentacją) – same w sobie nie mogą być podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem tego rodzaju okoliczności nie są przydatne do oceny zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych. Wypada tu zauważyć, że tego rodzaju argumentacja może uzasadniać zastosowanie odpowiednich instytucji, które ustawodawca przewidział w Kodeksie karnym wykonawczym. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. a.s.