IV KK 16/14

WyrokIzba Karna2014-02-18

Skład orzekający: Józef Dołhy, Jerzy Grubba, Rafał Malarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nienależyta obsada sądu odwoławczego, wynikająca z braku delegacji dla sędziego na dzień ogłoszenia wyroku, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że nienależyta obsada sądu odwoławczego, spowodowana brakiem delegacji dla sędziego na dzień ogłoszenia wyroku, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. W związku z tym, orzeczenie wydane przez tak obsadzony sąd podlega uchyleniu, a sprawa powinna zostać przekazana do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał L.N. za oszustwo. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy. Obrońca skazanego wniósł kasację, zarzucając m.in. nienależytą obsadę Sądu Okręgowego w dniu ogłoszenia wyroku, ponieważ delegacja dla sędziego nie obejmowała tej daty. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za zasadny.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w G.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 16/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Rafał Malarski Protokolant Dorota Szczerbiak w sprawie L. N. skazanego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 18 lutego 2014 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 września 2007 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 lutego 2007 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w G. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 19 lutego 2007 r. uznał oskarżonego L. N. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności. 2 Apelacje od tego wyroku wnieśli oskarżony i jego obrońca. Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, zarzucając: 1/ rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 439 § 1 pkt. 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. polegające na skazaniu L. N. przez Sąd Rejonowy w G. w sprawie o sygn. akt III K …/05 za czyn z okresu od dnia 31 sierpnia 2000 r. do 11 września 2000 r. i utrzymanie w mocy tego rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. (VI Ka …/07), podczas gdy wyrokiem z dnia 22 października 2004 r. Sąd Rejonowy w B. w sprawie o sygn. akt III K …/03 uniewinnił L. N. od popełnienia oszustw z okresu od 26 sierpnia 2000 r. do października 2000 r. przy kwalifikacji z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., który utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie pod sygn. akt VIII Ka …/04, a przez to doszło do złamania zasady ne bis in idem oraz res iudicata, gdyż skarżone orzeczenie zostało wydane pomimo tego, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone; 2/ rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. poprzez wydanie na rozprawie dnia 26 września 2007 r. wyroku przez Sąd Okręgowy w G., który był nienależycie obsadzony, gdyż delegacja do orzekania w Sądzie Okręgowym w G. wydana wobec sędziego Sądu Rejonowego P. M. nie obejmowała dnia 26 września 2007 r., a więc dnia w którym ogłoszone zostało skarżone orzeczenie. Nadto z ostrożności procesowej podniósł zarzuty rażącego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz art. 286 § 1 k.k. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania, ewentualnie uniewinnienie oskarżonego bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w G. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 3 Prokurator Prokuratury Okręgowej w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Za oczywiście zasadny uznać należy podniesiony w kasacji obrońcy zarzut, stanowiący bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającą na nienależytej obsadzie Sądu odwoławczego w dniu 26 września 2007 r., kiedy to ogłoszono wyrok. Z akt sprawy wynika, że Sędzia Sądu Rejonowego P. M. posiadał delegację Prezesa Sądu Okręgowego w G., wydaną na postawie art. 77 § 8 u.s.p, do orzekania w Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w G. w dniach:11, 14, 19, 21, 25, 28 września 2007 r. oraz 2, 3, 9, 12, 19 października 2007 r. (k. 619), nie dysponował jednak aktem takiej delegacji na dzień 26 września 2007 r., w którym nastąpiło ogłoszenie wyroku. Oczywiste jest, że akt delegacji sędziego do innego sądu powinien obejmować nie tylko dzień, w którym prowadzona jest rozprawa z jego udziałem, ale również dzień, w którym ogłaszane jest zapadłe w wyniku wcześniejszego rozpoznania sprawy orzeczenie (por. wyroki SN: z 1 sierpnia2007 r., IV KK 179/07, z 10 czerwca 2010 r., IV KK 422/09, z 25 listopada 2010 r., V KK 177/10). Zatem w niniejszej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., bowiem w składzie Sądu odwoławczego na rozprawie, na której ogłoszono wyrok uczestniczył Sędzia Sądu niższego rzędu bez delegacji, co powoduje, że tego dnia Sąd był nienależycie obsadzony. Powyższe skutkuje konieczność uchylenia – w oparciu o art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. – orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 535 § 5 KPKart. 439 § 1 pkt. 8 KPKart. 17 § 1 pkt. 7 KPKart. 12 KKart. 439 § 1 pkt. 2 KPKart. 433 § 2 KPKart. 457 § 3 KPKart. 433 § 1art. 7 KPKart. 410 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy