IV KK 20/18

WyrokIzba Karna2018-02-28

Skład orzekający: Józef Szewczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja obrońcy skazanego, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa procesowego dotyczącego zatarcia skazania, może być skutecznie wniesiona, jeśli naruszenie to nie jest wymienione w art. 439 k.p.k. i dotyczy wyłącznie kwestii niewspółmierności kary?
Ratio decidendi
Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. W niniejszej sprawie autor kasacji w nieuprawniony sposób zmierzał do poddania wyroku Sądu odwoławczego ponownej kontroli instancyjnej w zakresie wymiaru kary, co jest sprzeczne z treścią art. 523 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
Skazany K.W. został uznany za winnego posłużenia się podrobionym pismem Konsula Generalnego RP. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy. Obrońca skazanego wniósł kasację, zarzucając m.in. rażące naruszenie prawa procesowego dotyczące zatarcia wcześniejszego skazania, które miało stanowić podstawę do wymierzenia kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lutego 2018r., sprawy K.W., skazanego za czyny z art. 270 § 1 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka […]/17, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt II K […]/16, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE K.W. został oskarżony o to, że:” w dniu 23 sierpnia 2016 r. na przejściu granicznym w M., pow. p., woj. p., na kierunku wyjazdowym z Rzeczypospolitej Polskiej do Ukrainy, w trakcie odprawy granicznej, posłużył się jako autentycznym, podrobionym pismem Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Łucku o nr […], datowanym na dzień 19 lutego 2016 r., które w swej treści zawierało prośbę adresowaną do Służb Granicznych, Celnych i Policji z Rzeczypospolitej Polskiej o umożliwienie K.W. wielokrotnego przekraczania granicy z Rzeczypospolitej Polskiej poza kolejnością samochodem marki Audi A6 o nr rej […], tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 kk”. 2 Wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt II K […]/16, Sąd Rejonowy w P. uznał oskarżonego K.W. za winnego wyżej opisanego czynu i za to na podstawie art. 270 § 1 kk. skazał go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci podrobionego pisma Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Łucku o nr […]. datowanego na dzień 19 lutego 2016 r. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych i opłatę w kwocie 60 (sześćdziesiąt) złotych. Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca K.W., zaskarżając to orzeczenie w całości i zarzucając: - naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść skarżonego wyroku - art. 117 § 2 k.p.k. poprzez przeprowadzenie rozprawy w dniu 24 listopada 2016 r. pomimo braku doręczenia zawiadomienia o powyższym terminie oskarżonemu, na której doszło do wydania wyroku w sytuacji, gdy oskarżony z przyczyn obiektywnych nie był w stanie odebrać wezwania na tę rozprawę ani zawiadomić Sądu o zmianie miejsca pobytu, gdyż było ono związane z nagłym pogorszeniem stanu zdrowia. Powyższe w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa do obrony oskarżonego (art. 6 k.p.k.), który nie był w konsekwencji w stanie podjąć merytorycznej polemiki z tezą aktu oskarżenia. Uzupełniając pisemną apelację z dnia 16 grudnia 2016 r. obrońca oskarżonego zarzucił dodatkowo rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego K.W. kary, która co prawda mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia jednak w sposób właściwy okoliczności popełnienia przestępstwa jak i osobowości oskarżonego, będąc sprzeczną z dyrektywami wymiary kary. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P. jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonana kary do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w powyższym zakresie, względnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny. 3 Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka […]/17, Sąd Okręgowy w P. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia tj.: art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. - polegające na przeprowadzeniu kontroli odwoławczej dotkniętej istotnymi wadami i utrzymaniu w mocy rażąco niesprawiedliwego, bowiem wydanego z naruszeniem przepisu art. 106 k.k. i art. 107 § 4a k.k., wyroku Sądu pierwszej instancji, które to naruszenie polegało na wadliwym uznaniu, że K.W. dopuścił się przypisanego mu czynu będąc uprzednio karanym za przestępstwo podobne, podczas gdy skazanie stanowiące podstawę do wymierzenia oskarżonemu kary bezwzględnego pozbawienia wolności uległo zatarciu z mocy prawa w dacie wyrokowania przez Sąd II instancji. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. Prokurator Prokuratury Rejonowej w P. w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja obrońcy skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co skutkowało jej oddaleniem w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. W rzeczywistości autor kasacji w nieuprawniony sposób zmierza do poddania wyroku Sądu odwoławczego ponownej kontroli instancyjnej w zakresie wymiaru kary – co sprzeczne jest z treścią wyżej wskazanego przepisu. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd meriti w dacie wyrokowania prawidłowo uznał, że K.W. jest osobą karaną, w tym również wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 09.07.2015 r., sygn. akt II K […]/15, za przestępstwo podobne, tj. z art. 270 § 1 k.k. na karę łączną grzywny. Fakt, że skazany uiścił zasądzoną tym wyrokiem grzywnę w dniu 20.01.2016 r. nie podważył bynajmniej 4 przyjętych ustaleń Sądu meriti w tym zakresie. Z informacji z Krajowego Rejestru Karnego, którą dysponowały obydwa Sądy wnika jednoznacznie, że uprzednia karalność K.W. nie ogranicza się do omawianego skazania. Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 października 2007 roku, sygn. akt II KS […]/06, który uprawomocnił się w dniu 26 marca 2008 roku, a także wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 września 2011 roku, sygn. II KS […]/11, prawomocnego z dniem 17 września 2011 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w H. z dnia 8 czerwca 2012 roku, sygn. akt II K […]/12, który uprawomocnił się w dniu 11 lipca 2012 roku, K.W. został skazany za przestępstwa skarbowe na kary grzywny, a kary te nie zostały wykonane. Zgodnie z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 103 § 1 pkt. 3 k.k. przedawnienie wykonania kary grzywny orzeczonej za przestępstwo skarbowe następuje z upływem 10 lat od uprawomocnienia się wyroku skazującego. Natomiast stosownie do treści art. 108 k.k., jeżeli sprawca został skazany za dwa lub więcej przestępstw niepozostających w zbiegu, jak również gdy orzeczone kary nie zostały połączone wyrokiem łącznym, zatarcie skazania nastąpić może tylko jednocześnie w stosunku do wszystkich tych skazań. Muszą zatem zostać spełnione warunki do zatarcia każdego z nich a czas do zatarcia wszystkich skazań kończy się z upływem najpóźniej występującego okresu dotyczącego któregokolwiek z tych skazań. W przypadku skazanego okres ten przypada zatem na dzień 11 lipca 2022 r. W tej sytuacji uwzględnienie - przez orzekające w tej sprawie Sądy - okoliczności, że K.W. był uprzednio karany było w pełni uzasadnione. Z tych względów kasację obrońcy skazanego należało oddalić, jako oczywiście bezzasadną. 5 a.ł

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 3 KPKart. 270 § 1 KKart. 270 § 1 kk.art. 44 § 2 kkart. 627 KPKart. 2 ust. 1art. 117 § 2 KPKart. 6 KPKart. 366 § 1 KPKart. 440 KPKart. 106 KKart. 107 § 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy