IV KK 211/20

Sygn. akt IV KK 211/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. B. uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lipca 2020 r., wniosku prokuratora o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 września 2019 r., Sąd Rejonowy w G. uznał oskarżonego M. B. za winnego popełnienia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to skazał go na karę grzywny 200 stawek dziennych po 10 zł każda (pkt 1). Jednocześnie, na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych w wykazie dowodów rzeczowych Drz (…) przechowywanych w depozycie Komendy Wojewódzkiej Policji w K. (pkt 2), a także zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe (pkt 4). Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2019 r., Sąd Okręgowy w G. zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcia z punktów 1, 2 i 4, uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, a na podstawie art. 230 § 3 k.p.k. przekazał (…) Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu w K. dowody rzeczowe zapisane w wykazie dowodów rzeczowych Drz (…) 2 Prokuratury Rejonowej w G. , przechowywane w Depozycie środków narkotycznych Komendy Wojewódzkiej Policji w K. (pkt 1 tiret 3). W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Od powyższego wyroku kasację wniósł prokurator. Zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 440 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., art. 434 § 1 pkt 1-3 k.p.k. oraz przepisu prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W dniu 1 lipca 2020 r. prokurator złożył wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia co do dowodów rzeczowych zawartego w zaskarżonym wyroku wskazując, że nieprawidłowym było przekazanie zabezpieczonych środków narkotycznych (…) Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu w K.. Powołując się na stanowisko wyżej wymienionego Inspektora stwierdził, że instytucją, której należało je przekazać była – zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie postępowania ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, nowymi substancjami psychoaktywnymi, prekursorami kategorii 1, lub ich preparatami, oraz środkami zastępczymi (Dz.U.2019.738) – Komenda Wojewódzka Policji w K.. Zatem, skoro wniesiona kasacja zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku, zasadnym było wstrzymanie jego wykonania (k. 13-17 akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego konsekwentnie przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy waga, charakter i zasadność zarzutów kasacyjnych wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, bądź gdy strona wykaże istnienie takich okoliczności, które przekonują, że wykonanie orzeczonej kary – przed rozpoznaniem kasacji – będzie rodzić poważne i nieodwracalne dolegliwości. W tej sprawie prokurator zasadności zgłoszonego wniosku upatrywał wyłącznie w błędnym rozstrzygnięciu co do dowodów rzeczowych – przekazaniu 3 zabezpieczonych środków narkotycznych (…) Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu w K., zamiast pozostawieniu ich w dyspozycji Komendy Wojewódzkiej Policji w K.. Wskazywana obecnie wadliwość rozstrzygnięcia co do dowodów rzeczowych nie stanowi jednak okoliczności szczególnej, która może powodować poważne i nieodwracalne szkody i przemawiać za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Jej zaistnienie może jedynie uzasadniać podjęcie stosownych decyzji procesowych przez sąd wykonawczy. Innych okoliczności, przemawiających za zasadnością wniosku, prokurator nie przytoczył. W szczególności nie wykazał, iżby wykonanie kwestionowanego rozstrzygnięcia co do dowodów rzeczowych mogło utrudnić ponowne rozpoznanie sprawy w wypadku ewentualnego uwzględnienia kasacji. W świetle zebranych dowodów nie ma bowiem wątpliwości, że przedmiotem czynności wykonawczej w sprawie były narkotyki. Za takim rozstrzygnięciem nie przemawia też ranga i charakter zarzutów kasacyjnych, podnoszących uchybienia związane z nienależycie przeprowadzoną kontrolą odwoławczą. Nie przesądzając zatem ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł, jak na wstępie.