IV KK 227/17

Sygn. akt IV KK 227/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy M. R. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt IX Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt II K (…) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Odnosząc się do podniesionych w niej zarzutów należy stwierdzić co następuje. Co do zarzutu z pkt I trzeba Autora kasacji odesłać do trafnego stanowiska Sądu Okręgowego w K., zawartego w uzasadnieniu wyroku tego Sądu z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt IX Ka (…). Podzielając w pełni to stanowisko, nie można przyjąć, jak o to wnosi Autor kasacji, że w przedmiotowej sprawie zaistniało uchybienie o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Również bezzasadny jest zarzut z pkt II. Sąd Najwyższy w pełni podziela ocenę tego zarzutu przedstawioną przez Prokuratora Rejonowego w B. w pisemnej odpowiedzi na kasację z dnia 21 lutego 2017 r., i nie widząc potrzeby jej 2 powtarzania, odsyła do tego dokumentu (por. s. 5 – 8 pisemnej odpowiedzi na kasację). Za oczywiście bezzasadny należy też uznać zarzut z pkt III, gdyż ten zarzut, stanowi w istocie, niedopuszczalny w kasacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Kierując przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu.