IV KK 228/23

IV KK 228/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k. ) po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2023 r. w sprawie D. S. skazanego za czyny z art. 171 ust. 1 ustawy o prawie bankowym, art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in. wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 446/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 21 czerwca 2021 r., sygn. akt III K 161/19, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją, o którym mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy od zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przełamanie tej reguły i skorzystanie z dobrodziejstwa względnej suspensywności kasacji jest wprawdzie możliwe, jednak powinno być uzasadnione szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie IV KK 228/23 2 nieodwracalne skutki. Zasadniczym jednak powodem wstrzymania wykonania orzeczenia jest to, by waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, że wręcz w polu widzenia jawi się granica, od której można mówić o oczywistej zasadności kasacji. Konieczne jest zatem wykazanie tych okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia wraz z powołaniem przekonującej argumentacji przemawiającej za odstąpieniem od wykonalności wyroku z chwilą jego uprawomocnienia, skoro na tym etapie postępowania nie dochodzi jeszcze do merytorycznego rozpoznania zarzutów kasacyjnych. Takich uwarunkowań nie wykazał obrońca D. S.. W zasadzie nie uzasadnił swego żądania ani jednym słowem. Natomiast Sąd Najwyższy analizując kasację w korelacji z zapadłymi orzeczeniami Sądów pierwszej i drugiej instancji nie stwierdził zaistnienia tych przesłanek, o których była mowa wyżej, a które mogłyby zdeterminować zastosowanie dobrodziejstwa z art. 532 k.p.k. Z tych powodów, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do uwzględnienia wniosku obrońcy KR [ł.n]