IV KK 231/24

IV KK 231/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r. w sprawie D. G., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońców skazanego D. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKa 184/23, częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt IV K 116/22 skazujący wymienionego za cztery przestępstwa, w tym dwie zbrodnie z art. 148 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. popełnione w warunkach ciągu przestępstw, za które wymierzono mu karę łączną 25 lat pozbawienia wolności. W kasacji obrońca podniósł szereg zarzutów obrazy prawa procesowego, w tym z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z 414 § 1 zd. 2 k.p.k., polegające na wadliwym przeprowadzeniu kontroli odwoławczej poprzez wydanie orzeczenia utrzymującego wyrok w mocy, w sytuacji gdy w sprawie zachodziły podstawy do uniewinnienia skazanego, z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej. IV KK 231/24 2 W uzasadnieniu wniosku wskazano również, że z uwagi na zakres podniesionych zarzutów kasacyjnych oraz okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej i osobistej skazanego, konieczne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia wobec tego skazanego do czasu ukończenia postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy D. G. nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że samo wywiedzenie kasacji przez obrońcę skazanego nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, skoro zgodnie z art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się niezwłocznie po uprawomocnieniu orzeczenia. Przyjmuje się także, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem trafnym, prawidłowym, natomiast Sąd wypowiadający się w kwestii zastosowania instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. musi powziąć przekonanie graniczące z pewnością - nawet przy pobieżnej lekturze zarzutów i akt sprawy - iż uwzględnienie kasacji jawi się jako realne. Pomimo, że przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie zawiera katalogu warunków, od których zależne jest wtrzymanie wykonania orzeczenia, to jednak bezspornym pozostaje, iż za zastosowaniem tej instytucji przemawiać mogą jedynie względy wyjątkowe także te, które spowodują, iż wykonanie orzeczenia pociągnie za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla skazanego. Obrońca takich okoliczności nie wskazał, a odwołanie się do sytuacji rodzinnej i osobistej skazanego, bez jakiegokolwiek uszczegółowienia, nie może być wystarczające do uznania zasadności wniosku. Nadto należy zauważyć, że ewentualna trudna sytuacja, może być podstawą odroczenia wykonania kary lub też udzielenia przerwy w jej wykonywaniu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [J.J.] [ms] IV KK 231/24 3