IV KK 313/25

IV KK 313/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie M. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 września 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 496/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 19 czerwca 2024 r., sygn. akt III K 135/22, postanowił: wniosku nie uwzględnić UZASADNIENIE W kasacji obrońcy M. K. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nią orzeczenia. Wniosek ten umotywowano zasadnością postawionych w kasacji zarzutów, co w razie wdrożenia kary do wykonania, prowadzić będzie do poniesienia przez skazanego znacznej i nieodwracalnej dolegliwości, której nie powinien ponieść. W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje IV KK 313/25 2 Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę bowiem jedynie wyjątkowo, i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Jest to związane z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, jakie powinny podlegać bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar. W sprawie niniejszej wymogom tym obrońca jednak nie sprostał, jako że li tylko ogólnikowe powołanie się na rangę podniesionych zarzutów samo w sobie przemawiać za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku nie mogło. Stwierdzić bowiem trzeba, że same zarzuty kasacji - dla ustalenia ich zasadności - muszą zostać szczegółowo przeanalizowane, a tego rodzaju oceny nie można dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy i sama kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty - bez potrzeby głębszego wnikania w materiały sprawy - wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako wręcz oczywiście bezzasadnej. Nie przesądzając zatem na tym etapie trafności podniesionych zarzutów, w kontekście wcześniejszych uwag, omawianego wniosku nie sposób było uznać za zasadny. Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie. [J.J.] [r.g.] IV KK 313/25 3