IV KK 333/22
WyrokIzba Karna2023-05-25
Skład orzekający: Paweł Wiliński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego zachodzi oczywista omyłka pisarska, która wymaga sprostowania poprzez zamianę łacińskiej paremii?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu swojego postanowienia, zamieniając błędnie użyte łacińskie wyrażenie "nemo se ipsum accusare tenetur" na prawidłowe "nemo iudex in causa sua". Omyłka ta wynikała z niezgodności użytej paremii z kontekstem faktycznym i argumentacją sprawy, która dotyczyła wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy.Stan faktyczny
W uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2023 r. o sygn. akt IV KK 333/22, na stronie 5., błędnie umieszczono frazę "nemo se ipsum accusare tenetur". Prawidłowo należało wskazać inną paremię: "nemo iudex in causa sua". Intencją Sądu było użycie wyrażenia oznaczającego, że nikt nie może orzekać we własnej sprawie, co wynikało z analizowanych okoliczności faktycznych sprawy incydentalnej dotyczącej wyłączenia sędziego.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2023 r. o sygn. akt IV KK 333/22, poprzez zamianę frazy "nemo se ipsum accusare tenetur" na "nemo iudex in causa sua".Pełny tekst orzeczenia
IV KK 333/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie wyłączenia od rozpoznania sprawy SSN X.Y. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 maja 2023 r. z urzędu kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie 105 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2023 r. o sygn. akt IV KK 333/22 na stronie 5. w linii 2. i 3. poprzez zamianę frazy "nemo se ipsum accusare tenetur" na "nemo iudex in causa sua" UZASADNIENIE W uzasadnieniu wymienionego w sentencji postanowienia, na stronie 5. w linii 2. i 3. błędnie umieszczono frazę „nemo se ipsum accusare tenetur”, w sytuacji gdy prawidłowo wskazać należało inną: „nemo iudex in causa sua”. Oczywistym jest bowiem, że intencją Sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie X.Y. od rozpoznawania sprawy było posłużenie się łacińską paremią oznaczającą, że nikt nie może orzekać we własnej sprawie (nie zaś, że nikt nie jest zobowiązany do oskarżania siebie), co bezsprzecznie wynika z układu okoliczności faktycznych poddawanych analizie w tym postępowaniu incydentalnym i przyjętej argumentacji w treści prostowanego uzasadnienia.
IV KK 333/22 2 Zaistniałą oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować w trybie art. 105 § 1 k.p.k.
Powiązane orzeczenia
- IV KK 326/15 2016-01-29Czy kontakty z organami bezpieczeństwa PRL, o których wiedzieli podwładni lustrowanego, mogą być uznane za współpracę w rozumieniu ustawy lustracyjnej, jeśli nie ustalono, czy osoby, których dotyczyły przekazywane inform…
- V KK 160/21 2021-05-06Czy ustalenie, że osoba lustrowana pełniła rolę konsultanta, przekazując funkcjonariuszom Służby Bezpieczeństwa jedynie własne opinie i oceny dotyczące bieżącej sytuacji społeczno-politycznej oraz wnioski dotyczące aktua…
- III KK 406/20 2021-09-23Czy służba w Wydziale Łączności Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w latach 1984-1990 stanowiła służbę w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy lustracyjnej?
- II KK 308/13 2014-02-13Czy kontakty osoby lustrowanej z funkcjonariuszem Służby Bezpieczeństwa, udokumentowane w materiałach archiwalnych, wypełniają definicję współpracy w rozumieniu ustawy lustracyjnej, jeśli osoba ta deklarowała pozorowanie…
- IV KK 420/20 2021-08-18Czy funkcjonariusz Wydziału Łączności Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w latach 1984-1990 pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy lustracyjnej?
Powołane przepisy
art. 105 § 1 KPK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy