IV KK 335/20

Sygn. akt IV KK 335/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący) SSN Jacek Błaszczyk SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Gierczak po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 października 2020 r., w sprawie K. M. o wydanie wyroku łącznego, kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B., z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt III K 931/17 1. uchyla zaskarżony wyrok łączny i umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k.; 2. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w B. przyjmując, że K. M. był skazany prawomocnymi wyrokami: 1. „Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt III K (…) za przestępstwo z art. 178a § 1 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat próby oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda, która to kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania postanowieniem 2 Sądu z dnia 2.11.2017 r. (sygn. III Ko (…)), a nadto orzeczono wobec niego środek karny 2 lat zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, która to kara pozbawienia wolności i środek karny nie zostały dotychczas wykonane; 2. Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt III K (…) za przestępstwo z art. 178a § 1 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto orzeczono wobec niego środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, która to kara pozbawienia wolności i środek karny nie zostały dotychczas wykonane”, wydał w dniu 16 października 2018 r., sygn. akt III K (…) wyrok łączny, którym na mocy art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 90 § 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności i środki karne orzeczone wyrokami wymienionymi w części wstępnej wyroku i wymierzył skazanemu K. M. karę łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz jeden środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, jak również wskazał, że w pozostałej części wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu. Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 24 października 2018 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok w całości na korzyść skazanego K. M. zarzucił: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 85 § 1 i 2 k.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r., polegające na wydaniu wyroku łącznego obejmującego karę 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną K. M. na mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 maja 2015 r. o sygn. III K (…) oraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 kwietnia 2017 r. o sygn. III K (…) mimo, że druga ze wskazanych kar nie podlegała łączeniu, ponieważ została w całości wykonana przez skazanego, w okresie od dnia 13 grudnia 2017 r. do dnia 10 sierpnia 2018 r., w systemie dozoru elektronicznego, co nadto skutkowało rażącą obrazą prawa procesowego - art. 572 k.p.k., z powodu zaniechania umorzenia 3 postępowania o wydanie wyroku łącznego”. Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona korzyść skazanego K. M. , jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Istotnie w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy wskazanego w kasacji przepisu prawa materialnego. Zgodnie z treścią przepisu art. 85 § 2 k.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r, podstawą orzeczenia kary łącznej były wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne. Sąd Rejonowy w B. natomiast łącząc w punkcie I wyroku łącznego karę w wymiarze 4 miesięcy orzeczoną wyrokiem w sprawie tegoż Sądu o sygn. III K (…) oraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem również tego Sądu o sygn. III K (…) i orzekając wobec K. M. karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie dostrzegł, że druga z tych kara, tj. kara 8 miesięcy pozbawienia wolności, nie miała statusu kary podlegającej wykonaniu w rozumieniu art. 85 § 2 k.k. w jego ówczesnym brzmieniu. Karę tę K. M. odbył bowiem w całości w systemie dozoru elektronicznego, w okresie od 13 grudnia 2017 r. do 10 sierpnia 2018 r. na podstawie zezwolenia udzielonego mu przez Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. IV Kow (…). W tych warunkach objęcie tej kary wyrokiem łącznym było niedopuszczalne, gdyż rażąco naruszało art. 85 § 2 k.k. w jego ówczesnym brzmieniu, zgodnie z którym przedmiotem łączenia mogły być tylko kary niewykonane. Błąd Sądu Rejonowego mający charakter rażący niewątpliwie istotnie wpłynął na treść wydanego wyroku, co skutkować musiało jego uchyleniem i umorzeniem postępowania w sprawie na podstawie art. 572 k.p.k. Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji orzeczenia.