IV KK 511/25

WyrokIzba Karna2026-02-19

Skład orzekający: Adam Roch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek prokuratora o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznawania sprawy, oparty na art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario, podlega rozpoznaniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek prokuratora o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Wniosek ten opierał się na przepisach dotyczących wyłączenia sędziego, jednakże w kontekście rozpoznawania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, zastosowanie tych przepisów w sposób a contrario nie prowadzi do obowiązku merytorycznego rozpoznania wniosku.
Stan faktyczny
Prokurator złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, Adama Rocha, od rozpoznawania sprawy. Wniosek ten opierał się na przepisach Kodeksu postępowania karnego dotyczących wyłączenia sędziego, zastosowanych w sposób a contrario. Sprawa dotyczyła przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. i innych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek prokuratora o wyłączenie sędziego bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

IV KK 511/25 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. Ż. (Ż.) o przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. i inne na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 19 lutego 2026 r. dotyczącym wniosku prokuratora o „wyłączenie (wykluczenie)” sędziego Sądu Najwyższego Adama Rocha od „rozpoznawania sprawy” na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: pozostawić wniosek bez rozpoznania. [J.J.] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 200 § 1 KKart. 42 § 1art. 41 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy