IV KK 663/21

Sygn. akt IV KK 663/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. B. skazanego z art. 231 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2022 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa [...], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt XXI K [...], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać, do czasu rozpoznania kasacji, wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa [...]. UZASADNIENIE Zaskarżonym kasacją, a powołanym wyżej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] zmieniono wyrok sądu meriti m.in. przez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania wymierzonej M. B. kary roku pozbawienia wolności oraz innych rozstrzygnięć związanych z zastosowanym środkiem probacyjnym. We wniesionej w tej sprawie kasacji, obrońca skazanego podnosząc zarzut oparty na bezwzględnej przyczynie odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. oraz zarzut naruszenia art. 6 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 2 2 k.p.k., złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 stycznia 2021 r. (sygn. akt XXI K [...]). Wniosek ten uznać należy za zasadny, aczkolwiek redakcja zarzutów, zwłaszcza z pkt. 1, zawarta w petitum kasacji nasuwa oczywiste zastrzeżenia. Nie przesądzając oczywiście na obecnym etapie postępowania zasadności nadzwyczajnego środka zaskarżenia, to bowiem będzie przedmiotem analizy Sądu Najwyższego orzekającego merytorycznie co do kasacji, a jednocześnie wyrażając wątpliwość co do możliwości powiązania zarzutu braku bezstronności sędziego w oparciu o przepis art. 41 § 1 k.p.k. (przy braku inicjatywy strony w przedmiocie wyłączenia) z przyczyną odwoławczą o charakterze bezwzględnym określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie może umknąć uwadze charakter tego zarzutu i jego ewentualnych konsekwencji w szczególności w uwzględnieniu pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7), a także aktualnego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (zob. wyrok z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19). W świetle powyższego, a więc dużego stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji, oczywistym jest, że zachodzi ryzyko doznania przez skazanego dolegliwości, której ponieść nie powinien. Przypomnieć należy, że orzeczeniem instancji ad quem uchylono te części wyroku Sądu Okręgowego w K., które dotyczyły poddania oskarżonego próbie. W konsekwencji M. B. powinien odbyć karę roku pozbawienia wolności. Z uwagi na rozmiar prawomocnie wymierzonej kary prawdopodobnym wydaje się również wykonanie tej kary przez datą rozpoznania kasacji. Ponieważ podnoszoną w kasacji wadą dotknięte jest w pierwszym rzędzie (zarzut z pkt. 1) orzeczenie Sądu drugiej instancji, skutkiem jej ewentualnego uwzględnienia może być uchylenie zaskarżonego nią wyroku Sądu Apelacyjnego w [...], a więc orzeczenia, które doprowadziło do skazania M. B. na karę o charakterze bezwzględnym. Tym samym to właśnie wykonanie tego orzeczenia, a nie wyroku sądu a quo jak to sugeruje we wniosku obrońca, winno zostać wstrzymane w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. 3 Powyższe uwarunkowania, i to niezależnie od odmiennego poglądu wyrażonego przez prokuratora w pisemnej odpowiedzi na kasację, czyni wstrzymanie wykonania wyroku Sądu odwoławczego nie tylko uprawnionym, lecz wręcz koniecznym. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.