IV KK 779/18

Sygn. akt IV KK 779/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie R. M. skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 marca 2019 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt XIV K […], p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt XIV K […], zmienionym orzeczeniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt IV Ka […], R. M. został skazany na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono wobec niego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacjami dwóch obrońców skazanego, przy czym w kasacji obrońcy B. C.-K. sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Toteż zasadnie przyjmuje się w judykaturze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku powinno nastąpić jedynie wówczas, gdy 2 wykonanie wyroku mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego, a przedstawiona w kasacji argumentacja wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo oczywistej zasadności tego środka zaskarżenia (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, Lex nr 1566739; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 214/18, Lex nr 2509588). Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. [aw]