IV KKN 475/98

Sygn. akt IV KKN 475/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 października 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na posiedzeniu w trybie art. 535 § 2 kpk w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2001 r. sprawy B. K. wobec, którego postępowanie karne o czyny z art. 167 § 1 kk z 1969 r. zostało warunkowo umorzone z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w C. z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 września 1997 r. sygn. II K […] 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. obciąża skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 września 1997 r. sygn. II K […] B. K. uznany został za winnego tego, że w okresie: 2 I. od dnia 10 września 1993 r. do dnia 15 października 1994 r. w O. działając czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie z następujących przedmiotów: maszyny do demontażu kół, samochodu marki „L.”, skrzyni ładunkowej samochodu m-ki „M,”, spawarki, butli gazowej spawalniczej, zaczepu do przyczepy, przystawki do skrzyni biegów, lusterek bocznych, akumulatora oraz dokumentów – dowodu rejestracyjnego samochodu m-ki „P.”, dokumentów związanych ze sprzedażą tego samochodu, rachunków in blanco przechowując je na terenie swojej posesji tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r. II. od dnia 16 października 1994 r. do dnia 27 lipca 1995 r. w O. działając czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie z przedmiotów wymienionych w pkt. I przechowując je na terenie swojej posesji tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r. w oparciu o przepisy art. 27 § 1 i 2 kk i art. 29 § 1 kk z 1969 r. postępowanie karne wobec oskarżonego Sąd warunkowo umorzył na okres jednego roku próby. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego i wniósł o zmianę orzeczenia i uniewinnienie B. K.. Sąd Wojewódzki w C. po rozpoznaniu apelacji obrońcy wyrokiem z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Od powyższego wyroku kasację złożył obrońca skazanego. Autor kasację zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego art. 167 § 1 kk i 58 kk z 1969 r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w C. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje: 3 Kasacja jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok nie jest obciążony rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w zarzucie kasacji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przedstawiono żadnych argumentów na poparcie sformułowanych zarzutów kasacyjnych. Ponadto należy zauważyć, iż podobne zarzuty zostały przez obrońcę sformułowane w apelacji i były przedmiotem rozważań sądu odwoławczego. Sąd Wojewódzki w C., wskazał powody dla, których nie uwzględnił apelacji obrońcy B. K. i swoje stanowisko prawidłowo uzasadnił. Z jednym tylko należy się zgodzić z autorem kasacji, iż błędem było, iż sądy orzekające w niniejszej sprawie, przyjęły że B. K. dopuścił się popełnienia dwóch przestępstw a nie zakwalifikowały tych dwóch zachowań jako jednego przestępstwa ciągłego. Powyższego uchybienia nie można jednak uznać za rażące, a ponadto nie miało ono wpływu na treść zapadłego orzeczenia warunkowo umarzającego postępowanie karne. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. aw f/ak