IV KKN 72/01

WyrokIzba Karna2001-03-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nakaz karny orzekający karę roku ograniczenia wolności był zgodny z art. 454 c § 1 kpk z 1969 r., jeśli przepis ten ograniczał karę ograniczenia wolności do 6 miesięcy w postępowaniu nakazowym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że nakaz karny orzekający karę roku ograniczenia wolności był wydany z rażącą obrazą art. 454 c § 1 kpk z 1969 r., ponieważ przepis ten w postępowaniu nakazowym nie dopuszczał orzeczenia kary ograniczenia wolności powyżej 6 miesięcy. W związku z tym, zaskarżone orzeczenie zostało uchylone.
Stan faktyczny
Prokurator Generalny wniósł kasację od nakazu karnego Sądu Rejonowego w C., który uznał L. P. za winnego uporczywego uchylania się od alimentów na rzecz małoletnich dzieci. Nakaz ten orzekał karę roku ograniczenia wolności. Kasacja zarzuciła obrazę prawa procesowego polegającą na orzeczeniu kary wyższej niż dopuszczalna w postępowaniu nakazowym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony nakaz karny i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KKN 72/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2001 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN – Mieczysław Młodzik (spraw.) Sędziowie: SN – Lidia Misiurkiewicz SN – Andrzej Siuchniński po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2001 r., na podstawie art. 535 § 2 kpk sprawy L. P. skazanego z art. 186 § 1 kk z 1969 r. z powodu kasacji na korzyść, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od nakazu karnego Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 marca 1996 r., sygn. IV K (…) uchyla zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C. U Z A S A D N I E N I E Sąd Rejonowy w C. nakazem karnym z dnia 5 marca 1996 r. sygn. IV K (…) uznał oskarżonego L. P. za winnego tego, że w okresie od 7 grudnia 1994 r. do 17 grudnia 1995 r. w K. uporczywie uchylał się od łożenia alimentów na rzecz małoletnich dzieci A. i M. P. przez co naraził je na niemożność 2 zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o czyn z art. 186 § 1 kk z 1969 r. i skazał na karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz zobowiązał go do wyrównania zaległości alimentacyjnych w terminie 1 roku. Powyższy nakaz karny uprawomocnił się wobec nie wniesienia sprzeciwu przez oskarżonego a obecnie został zaskarżony kasacją przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego. Autor kasacji zarzucił rażącą i mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia obrazę art. 454 c § 1 kpk z 1969 r., polegającą na orzeczeniu kary ograniczenia wolności w rozmiarze nieprzewidzianym w tym przepisie i na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Kasacja jest oczywiście zasadna i w całości zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 454 c § 1 kpk z 1969 r. w postępowaniu nakazowym nie było możliwe orzeczenie kary ograniczenia wolności powyżej 6 miesięcy. Niedopuszczalne było zatem wydanie w dacie obowiązywania tego przepisu nakazu karnego orzekającego karę 1 roku ograniczenia wolności. Nakaz karny Sądu Rejonowego w C. wydany więc został z rażącą i mającą wpływ na jego treść obrazą art. 454 c § 1 kpk z 1969 r. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 2 kpkart. 186 § 1 kkart. 454§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy