IV KO 134/21

Sygn. akt IV KO 134/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie dot. zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie na posiedzeniu bez udziału stron, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r., wniosku M. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 października 2020 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt V Ko […] p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Przepis art. 545 § 3 k.p.k. przewiduje możliwość odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie procesu niepochodzącego od podmiotu profesjonalnego (adwokata lub radcy prawnego) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, że uznanie wniosku za oczywiście bezzasadny wchodzi w grę, gdy w sposób ewidentny, rzucający się w oczy, oparty on zostanie na innych podstawach niż te, które określone są w rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego. Wniosek złożony przez M. B. nie wskazuje na zaistnienie żadnej z przesłanek zawartych w art. 540, art. 540a lub art. 540b k.p.k. Sprowadza się do kwestionowania zarówno 2 dokonanej oceny dowodów, jak i poczynionych ustaleń faktycznych – zresztą w sposób nader chaotyczny. Dlatego należało odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności, bez podejmowania dodatkowych czynności zmierzających do usunięcia braku formalnego związanego z przymusem adwokacko – radcowskim (art. 545 § 2 i 3 k.p.k.). Autor wniosku zasygnalizował ponadto wystąpienie na etapie odwoławczym uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającego na tym, że w składzie orzekającym brał udział sędzia W. P. powołany do pełnienia urzędu sędziego Sądu Apelacyjnego w […] przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. Jakkolwiek w świetle uchwały połączonych 3 Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I – 4110 – 1/20) należy tu mówić o wadliwym powołaniu na stanowisko sędziego, to jednak in concreto fakt ten nie wywarł negatywnego wpływu na sposób rozpoznania przez Sąd drugiej instancji środka odwoławczego. Wnioskodawca na poparcie przeciwnej tezy nie przedstawił żadnej argumentacji. Z tej racji należało uznać, że w sprawie nie pojawiła się podstawa uzasadniająca wznowienie procesu z urzędu (zob. postanow. SN z 18 listopada 2020 r., IV KK 290/20). Zwalniało to Sąd Najwyższy z obowiązku wydania w tej mierze decyzji o charakterze procesowego rozstrzygnięcia – postanowienia lub nawet zarządzenia (zob. postanow. SN z 16 lutego 2021 r., I KZ 6/21, OSNK 2021, z. 3, poz. 15). [as]