IV KO 146/25

IV KO 146/25 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie z zażalenia A.J., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 6 października 2025 r. wniosku Sądu Rejonowego w Białymstoku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. UZASADNIENIE W dniu 11 grudnia 2024 r. A.J. złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez sędziego Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie XIII K 1601/22. Postanowieniem z 17 stycznia 2025 r. Prokuratura Rejonowa w Siemiatyczach odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie czynu z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Do Sądu Rejonowego w Białymstoku wpłynęło zażalenie na to postanowienie, które złożył A.J. Sąd ten postanowieniem z 27 sierpnia 2025 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując IV KO 146/25 2 to faktem, iż sprawa, w której wydano postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczy sędziego Sądu Rejonowego w Białymstoku (od niedawna w stanie spoczynku). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w Białymstoku, sprawa bowiem dotyczy sędziego tego Sądu (od niedawna w stanie spoczynku). Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w Białymstoku. W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą zażalenia A.J. Sądowi Rejonowemu w Siedlcach, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w Białymstoku. [WB] [a.ł]