IV KO 15/14

Izba Karna2014-03-13

Skład orzekający: Józef Dołhy, Tomasz Grzegorczyk, Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek sądu rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, oparty na potrzebie zapewnienia oskarżonemu udziału w czynnościach sądowych i realizacji gwarancji procesowych, może być uwzględniony na podstawie art. 37 k.p.k., jeśli wcześniej sąd okręgowy przekazał sprawę na podstawie art. 36 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy, stwierdzając, że wniosek sądu rejonowego złożony na podstawie art. 37 k.p.k. nie może służyć kontestacji zasadności postanowienia sądu wyższego rzędu wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. Ratio legis instytucji określonej w art. 37 k.p.k. dotyczy sytuacji, gdy zagrożona jest niezależność, bezstronność i niezawisłość sądu, a nie sytuacji, gdy sąd niższej instancji kwestionuje decyzję sądu wyższej instancji dotyczącą przekazania sprawy.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w J. przekazał sprawę oskarżonych S. D. i S. M. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. na podstawie art. 36 k.p.k. Następnie Sąd Rejonowy w K. wystąpił z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości i potrzebę umożliwienia oskarżonemu udziału w czynnościach sądowych. Sąd Najwyższy rozpoznał ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Grzegorczyk SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie S. D. i S. M. oskarżonych z art. 54 § 1 kks i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 marca 2014 r., wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lutego 2014 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. VIII K […]), p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w J., uwzględniając wniosek Sądu Rejonowego w J., postanowieniem z dnia 27 września 2013 r., przekazał – w trybie art. 36 k.p.k.- sprawy oskarżonych S. D. i S. M. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.. Występujący Sąd Rejonowy podniósł, że „należy zważyć czy dobro wymiaru sprawiedliwości nie wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, położonemu najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonego, aby umożliwić oskarżonemu udział w czynnościach sądowych i zapewnić realizację elementarnych gwarancji procesowych”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w K. nie może być uwzględniona. 2 Wystąpienie z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. nie może służyć kontestacji zasadności postanowienia sądu wyższego rzędu, wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II KO 21/06, R – OSNKW 2006, poz. 955 CD). Ratio legis instytucji określonej w art. 37 k.p.k. dotyczy zupełnie innego obszaru działalności sądów, mianowicie gdy zagrożone są niezależność, bezstronność i niezawisłość sądu. W realiach niniejszej sprawy nie zachodzą żadne szczególne okoliczności, uzasadniające skorzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k. Z tych względów należało orzec jak na wstępie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 54 § 1 kkart. 36 KPKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy