IV KO 17/21

Sygn. akt IV KO 17/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie S. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II AKa (…) na podstawie art. 544 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. oddalić wniosek, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. - Kancelaria Adwokacka w W. - kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu za czynności wykonane w postępowaniu wznowieniowym, 3. zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Obrońca skazanego S. W. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia 11 grudnia 2012r. w sprawie II K (…), 2 utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 kwietnia 2013r. w sprawie II AKa (…). Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 542§1 k.p.k. Prokurator w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie jest zasadny. Wniosek ten jest przede wszystkim przedwczesny. Autor wniosku wskazał, że powodem wznowienia postępowania w sprawie miałoby być uzyskanie przez skazanego od jego dzieci informacji, że złożyły one w sprawie fałszywe zeznania. Niewątpliwie żaden z tych świadków nie mógłby w niniejszej sprawie ponieść odpowiedzialności karnej, gdyż podczas składania tych depozycji nie mieli ukończonych 17 lat. Jednak jak wskazuje wnioskodawca, a wcześniej w swych pismach skazany, dzieci do takiego postąpienia miały być nakłonione przez krewnych – członków rodziny J.. Tak więc obrona wskazuje wprost, że były osoby dorosłe, które podżegały małoletnich do popełnienia czynu zabronionego i starały się w sposób nielegalny wpłynąć na wynik postępowania. Byłoby to zatem działanie przestępcze. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 541§1 k.p.k. czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k. – a na taką podstawę powołał się wnioskodawca – musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym. Tak więc w niniejszej sprawie najpierw skazany, w oparciu o materiały, którymi dysponuje, winien złożyć zawiadomienie o przestępstwie, a następnie dopiero po zapadnięciu prawomocnego wyroku skazującego, możliwe będzie przeprowadzenie postępowania wznowieniowego. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. Skazanego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego. 3