IV KO 174/21

Sygn. akt IV KO 174/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie A.C. oskarżonego o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2022 r., wniosku Sądu Okręgowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…), o przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…), Sąd Okręgowy w K., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy oskarżonego A. C. Uzasadniając wniosek wskazano, że w dniu 25 stycznia 2019r. wpłynęła apelacja oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 października 2018r., sygn.akt II K (…), która do chwili obecnej nie została rozpoznana, pomimo, że przez Sądem Okręgowym w K. odbyło się już kilka terminów rozprawy. Oskarżony złożył już kilka wniosków o wyłączenie sędziego referenta, kierując jednocześnie przeciwko sędziom zarzuty 2 popełnienia przestępstw korupcyjnych w ramach działania zorganizowanej grupy przestępczej, co – zdaniem Sądu wnioskującego – powoduje przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie. W dniu 15 listopada 2021r. do Sądu wnioskującego wpłynął wniosek oskarżonego o wystąpienie w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy, o sygn.akt II Ka 40/19, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd wnioskujący wskazał nadto, że oskarżony prezentuje wysoki stopień negatywnego nastawienia wobec sędziów tego sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Najwyższy, w utrwalonym orzecznictwie, niejednokrotnie podkreślał, że przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie wskazanego przepisu, przejawia się w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej lub w równie realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (vide: postanowienie SN z dnia 14.06.2018r., sygn. akt V KO 35/18, LEX nr 2509717). Przekazanie sprawy może więc nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sprawie występują takie szczególne, a uprawdopodobnione okoliczności, że mogą one zasadnie stwarzać w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do obiektywnego jej rozpoznania w danym sądzie oraz o tym, że przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do sprawnego jej rozstrzygnięcia. Podnoszone przez Sąd wnioskujący okoliczności dotyczące składnych przez oskarżonego wniosków o wyłączenie sędziów oraz tego, że A.C. wniósł o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu 3 do rozpoznania jego apelacji, to – w sposób oczywisty – nie są okoliczności stwarzające wątpliwości o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym. Zresztą, postanowieniem z dnia 26 listopada 2021r., sygn.akt II Ka (…), Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego A. L. od rozpoznania przedmiotowej sprawy. Podniesione argumenty w uzasadnieniu wspomnianego orzeczenia są rzeczowe. Uciążliwość skazanego wynikająca także z obiektywnie nieuzasadnionego, negatywnego nastawienia oskarżonego wobec sędziów Sądu Okręgowego w K., nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd od rozpoznania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie każdego postępowania i wydanie, na podstawie wnikliwej i bezstronnej oceny dowodów, sprawiedliwego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20)”. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.