IV KO 23/20

Izba Karna2020-05-06

Skład orzekający: Rafał Malarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalny, gdy skazany powołuje się na określoną podstawę wznowieniową, ale nie wskazuje konkretnych faktów lub dowodów przemawiających za błędnością wyroku?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, uznając go za oczywiście bezzasadny. Ugruntowany pogląd judykatury stanowi, że oczywista bezzasadność zachodzi również wtedy, gdy autor wniosku formalnie powołuje się na podstawę wznowieniową, ale nie wskazuje konkretnych okoliczności przemawiających za wznowieniem procesu. W niniejszej sprawie skazany podał podstawę wznowienia z art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., ale zaniechał wskazania nowych faktów lub dowodów świadczących o błędności wyroku.
Stan faktyczny
Skazany P. H. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Nie podał jednak żadnych konkretnych faktów ani dowodów, które miałyby świadczyć o błędności zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności wniosku na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 23/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie P. H. na posiedzeniu bez udziału stron (art. 545 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020r., kwestii dopuszczalności wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lutego 1999r., sygn. akt II AKa (…), p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Ugruntowany jest w judykaturze pogląd, że oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania sądowego wchodzi również w grę, gdy autor wniosku co prawda odwołuje się do określonej podstawy wznowieniowej przez jedynie formalne jej przywołanie, ale nie wskazuje, jakie konkretne okoliczności przemawiają za wznowieniem procesu (zob. post. SN z 12 kwietnia 2018r., III KO 25/18). Przechodząc do niniejszego przypadku, trzeba zatem stwierdzić: skoro P. H. podał we wniosku, że podstawą wznowienia procesu jest art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., ale zaniechał wskazania, nawet w sposób lakoniczny, jakie nowe fakty lub dowody miałyby świadczyć o błędności zaskarżonego wyroku, to należało odmówić przyjęcia tego wniosku na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. Wyznaczanie w takiej sytuacji skazanemu obrońcy z urzędu byłoby postąpieniem całkowicie niecelowym. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. 2

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 545 § 3 KPKart. 540 § 1 pkt 2§ 3§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy