IV KO 31/13

Izba Karna2013-05-22

Skład orzekający: Jacek Sobczak, Jerzy Grubba, Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynna aktywność zawodowa biegłego na terenie objętym właściwością sądu przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt, iż strona procesu karnego jest czynnym zawodowo biegłym wykonującym swoje obowiązki na terenie objętym właściwością sądu, nie jest wystarczającą przesłanką do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Nie można przyjąć, że aktywność zawodowa strony może powodować wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego, a gwarancje rzetelnego wykonywania obowiązków zawodowych należy upatrywać w niezależności od organów wymiaru sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w K. złożył wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku był fakt, że strona procesu karnego jest czynnym zawodowo biegłym wykonującym swoje obowiązki na terenie objętym właściwością sądów w okręgu krakowskim. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras w sprawie A. H. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2013 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego nie może zostać uznany za zasadny. Sam fakt, że strona procesu karnego jest czynnym zawodowo biegłym i wykonują swoje obowiązki zawodowe na terenie objętym właściwością sądów w okręgu krakowskim, nie jest równoznaczny z możliwością przyjęcia, iż dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby sprawę przekazać do rozpoznania innemu sądowi niż ten, który jest ku temu właściwy. Nie można bowiem przyjąć, że sam fakt aktywności zawodowej którejś ze stron procesu na określonym terenie, może powodować wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego. Trudno w takiej sytuacji mówić o uprzywilejowaniu uczestnika procesu, nie jest on przecież bezpośrednio związany z Sądem właściwym do rozpoznania sprawy. Przeciwnie, 2 gwarancji rzetelnego wykonywania obowiązków zawodowych wskazanej osoby należy upatrywać w niezależności od organów wymiaru sprawiedliwości. O ile natomiast istnieją inne względy, o których Sąd w uzasadnieniu swego pisma nie wspomina, powinny one być rozstrzygnięte w trybie rozpoznania wniosków złożonych na podstawie art. 42§1 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 42§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy