IV KO 44/22

Sygn. akt IV KO 44/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. S., oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 9 czerwca 2022 r. wniosku Sądu Okręgowego w G. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy o sygn. akt IV K (…) prowadzonej przeciwko M. S., który został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Okręgowego w G. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przytoczone w nim argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki skutkujące koniecznością przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi skorzystanie z instytucji art. 37 2 k.p.k., jednakże ciężar wykazania ich spoczywa na wnioskującym sądzie. Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku, bowiem nie zachodzi żadna z sytuacji uzasadniających odstąpienie od właściwości miejscowej sądu, pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów. Przede wszystkim należy podkreślić, że w sprawie Sądu Okręgowego w G. o sygn. akt IV K (…), do której odwołuje się Sąd wnioskujący, zachodziła całkowicie inna sytuacja faktyczna, niż w sprawie niniejszej. Sąd Najwyższy rzeczywiście postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt IV KO 124/18, przekazał sprawę o sygn. akt IV K (…) do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w O. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdyż w sprawie występowała jako oskarżona, córka jednego z sędziów Sądu Okręgowego w G.. Ówczesna oskarżona E. W. A., która została prawomocnie uniewinniona od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k., wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 lipca 2020 r, sygn. III K (…), utrzymanym w tym zakresie w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. II AKa …), ma występować obecnie w sprawie oskarżonego M. S., jedynie jako świadek. O ile w pełni należy zgodzić się Sądem Najwyższym, że celowe był przekazanie do rozpoznania tamtej sprawy innemu równorzędnemu sądowi i to nawet poza obszar apelacji (…), o tyle obecnie brak jest jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia wniosku z dnia 26 kwietnia 2022 r. o przekazanie sprawy o sygn. IV K (…) w trybie art. 37 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.