V KO 1/19
Izba Karna2019-01-30
Skład orzekający: Barbara Skoczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy oskarżyciel prywatny podnosi zarzuty o rzekomych wpływach i znajomościach oskarżonego w miejscowo właściwym sądzie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, stwierdzając, że rzekome i nieuzasadnione powiązania oraz wpływy oskarżonego w sądzie nie stanowią wystarczającej podstawy do skorzystania z instytucji przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przekazanie sprawy spoczywa na sądzie wnioskującym, a subiektywne wątpliwości stron procesowych nie mogą prowadzić do odstąpienia od właściwości miejscowej sądu.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej M. M., oskarżonego o czyn z art. 212 § 1 k.k., innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek uzasadniono zarzutami oskarżyciela prywatnego dotyczącymi rzekomych wpływów i znajomości oskarżonego w miejscowo właściwym sądzie. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KO 1/19 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. M. oskarżonego o czyn z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 19 października 2018 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt III K […], dotyczącej M. M. oskarżonego prywatnym aktem oskarżenia o czyn z art. 212 § 1 k.k. Sąd we wniosku wskazał, że podniesione w piśmie z dnia 18 lipca 2017 r. przez oskarżyciela prywatnego A. K. okoliczności na temat rzekomych wpływów i znajomości oskarżonego w miejscowo właściwym Sądzie, stanowią wystarczającą podstawę do wystąpienie z przedmiotowym wnioskiem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przytoczone w nim argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki skutkujące koniecznością przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi skorzystanie z instytucji art. 37
2 k.p.k., jednakże ciężar wykazania ich spoczywa na wnioskującym sądzie. Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku, bowiem nie zachodzi żadna z sytuacji uzasadniających odstąpienie od właściwości miejscowej sądu, pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów. Takich okoliczności z pewnością nie stanowią rzekome i nie uzasadnione powiązania i wpływy oskarżonego M. M. we właściwym Sądzie, o których istnieniu stara się przekonać w złożonym piśmie oskarżyciel prywatny. Zauważyć jednocześnie trzeba, iż jakimkolwiek ewentualnym spekulacjom w omawianym przedmiocie zapobieżono postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt VIII Ko […], na mocy którego wyłączono od rozpoznania przedmiotowej sprawy SSR Z. M., który był także referentem w sprawie o sygn. akt III K […] (k. 80). Subiektywne zaś wątpliwości A. K. w omawianym zakresie, zostały rozstrzygnięte i omówione postanowieniem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt VIII Ko […] (k. 178). Prawidłowo zauważył nadto wnioskujący Sąd, iż wskazane przez oskarżyciela prywatnego powody nie stanowią przeszkody do rzetelnego przeprowadzenia procesu przez właściwy Sąd. Sąd Najwyższy nie podzielił jednak stanowiska tego Sądu, co do tego, że te same argumenty stanowią wystarczającą podstawę do skorzystania z art. 37 k.p.k. Właśnie powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji stron procesowych i opinii publicznej, ani nie popadały w zwątpienie, co do własnych kompetencji. Taka postawa sprzyja bowiem kształtowaniu się pozytywnego wizerunku organów trzeciej władzy, minimalizując tym samym wątpliwości co do obiektywizmu i niezawisłości. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Powiązane orzeczenia
- V KO 49/21 2021-07-14Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, gdy oskarżony jest adwokatem aktywnie działającym w okręgu sądu właściwego miejscowo i pozostającym w relacjach służbowych i prywatnych z sę…
- IV KO 117/22 2022-11-30Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy oskarżycielami prywatnymi są sędziowie sądów podległych sądowi właściwemu do rozpoznania ape…
- V KO 40/23 2023-05-17Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy oskarżony popełnił przestępstwo na szkodę sędziego sądu właściwego miejscowo, a w tym samym…
- V KO 103/22 2022-10-27Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, gdy zarzuty aktu oskarżenia dotyczą znieważenia sądu właściwego miejscowo do rozpoznania tej sprawy?
- III KO 104/17 2017-12-14Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy istnieją powiązania z innymi postępowaniami i potencjalne obawy o bezstronność?
Powołane przepisy
art. 212 § 1 KKart. 37 KPKart. 37§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy