IV KO 47/24

Izba Karna2024-08-29

Skład orzekający: Michał Laskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania, oparty na okolicznościach związanych z powołaniem sędziego na stanowisko, jest uzasadniony?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. jest chybiony, jeśli opiera się na ogólnych przesłankach dotyczących powołania sędziego na stanowisko, które nie wskazują na brak niezawisłości lub bezstronności w konkretnej sprawie. Analiza takich okoliczności byłaby nieracjonalna i zaburzałaby funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Kariera sędziego SN nie musi mieć źródła w rekomendacji KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 8 grudnia 2017 r., aby orzeczenie było prawidłowe.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania. Wniosek opierał się na ogólnych przesłankach dotyczących sposobu powołania sędziego na stanowisko. Sprawa dotyczyła czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 47/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie D. C. -K. skazanego za popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 29 sierpnia 2024 r., wniosku skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania (sygn. akt IV KO 47/24) zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa 57/20 p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziego. UZASADNIENIE Wniosek okazał się chybiony. Przepis art. 41 § 1 k.p.k. zredagowany został w sposób nader ogólny, mogący pomieścić bardzo wiele różnych sytuacji uzasadniających wyłączenie sędziego jako iudex suspectus, to jednak przy dekodowaniu jego sensu trudno nie respektować określonych granic. Wyznacza je przede wszystkim cel komentowanej instytucji oraz niedopuszczalność dokonywania interpretacji wywołującej skutki absurdalne, pozostające w jaskrawej kolizji z podstawowymi zasadami IV KO 47/24 2 postępowania karnego. W tej sytuacji przychylenie się do postulatu skazanego zbadania in concreto wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu go na stanowisko sędziego oraz jego postępowania po powołaniu, byłoby zabiegiem nieracjonalnym wręcz radykalnie zaburzającym prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie, mając na uwadze intencje wnioskodawcy, dość stwierdzić, że sędziego Sądu Najwyższego wylosowanego do rozpatrzenia sprawy IV KO 47/24 nie dotyczą takie przesłanki przedstawione przez wnioskodawcę, które mogłyby spowodować, że orzeczenie wydane z jego udziałem dotknięte będzie bezwzględną przyczyną odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a konkretnie kariera sędziego SN Marka Pietruszyńskiego nie miała swojego źródła w rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z 8 grudnia 2017 r. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej orzeczenie. [PGW] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 64 § 1 KKart. 41 § 1 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPK§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy