IV KO 52/18

Izba Karna2018-12-20

Skład orzekający: Rafał Malarski, Dariusz Kala, Marek Pietruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, złożony przez skazanego, który nie uzupełnił braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania z dwóch powodów: po pierwsze, skazany nie uzupełnił w terminie braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, mimo wezwania (art. 120 § 2 k.p.k.), co czyni wniosek prawnie bezskutecznym ze względu na przymus adwokacko-radcowski (art. 545 § 2 k.p.k.); po drugie, skazany cofnął wniosek, co skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania (art. 432 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.).
Stan faktyczny
Skazany M. H. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Wniosek wpłynął do Sądu Najwyższego 10 września 2018 r. Skazany został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, czego nie uczynił. Następnie skazany cofnął wniosek. Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności wniosku na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2018 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek M. H. o wznowienie postępowania bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 52/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Kala SSN Marek Pietruszyński w sprawie M. H. skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 grudnia 2018 r., kwestii dopuszczalności wniosku złożonego przez samego skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II AKa […], p o s t a n o w i ł: pozostawić wniosek bez rozpoznania UZASADNIENIE Dwa powody legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Po pierwsze – skazany nie uzupełnił w terminie braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, mimo że został do tego w sposób prawidłowy wezwany (art. 120 § 2 k.p.k.). Warto przypomnieć, że ze względu na tzw. przymus adwokacko – radcowski (art. 545 § 2 k.p.k.) złożenie wniosku o wznowienie procesu przez samego skazanego jest czynnością prawnie bezskuteczną. Po drugie – w piśmie, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 10 września 2018 r., skazany cofnął wniosek, co z uwagi na treść art. 432 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. skutkować musiało pozostawieniem go bez rozpoznania. Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. 2

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 55 ust. 1art. 120 § 2 KPKart. 545 § 2 KPKart. 432 KPKart. 545 § 1 KPK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy