IV KO 68/12

Izba Karna2012-10-29

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz, Jacek Sobczak, Eugeniusz Wildowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien uwzględnić wniosek sądu rejonowego o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, kwestionując prawidłowość wcześniejszych decyzji o przekazaniu sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Instytucja przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości nie służy do kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy w trybie art. 36 k.p.k., a jedynie do rozstrzygania sytuacji, które mogą wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy przeciwko oskarżonemu R. K. innemu sądowi równorzędnemu, kwestionując prawidłowość wcześniejszych decyzji o przekazaniu mu sprawy. Akt oskarżenia wpłynął do Sądu Rejonowego w Ż., który zwrócił się o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w K. Następnie Sąd Rejonowy w K. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę z powrotem do Sądu Rejonowego w Ż. Po sporze o właściwość, Sąd Okręgowy wskazał Sąd Rejonowy w K. jako właściwy, co doprowadziło do wniosku Sądu Rejonowego w K. do Sądu Najwyższego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy oskarżonego R. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Sobczak SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R. K. oskarżonego z art. 286 § 1 kk po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 września 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości postanowił : nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy oskarżonego R. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 4 września 2012 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego, o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy przeciwko R. K.oskarżonemu o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia ten Sąd zauważa, iż ma świadomość że podjęta decyzja „pogłębia” przewlekłość postępowania w tej sprawie, ale, cyt. „jest ostatnią próbą skorygowania błędnej praktyki do jakiej doprowadziły dotychczas zapadłe decyzje”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie wpłynął do Sądu Rejonowego w Ż. w dniu 12 grudnia 2011 r. (k. 138). Ten Sąd w dniu 18 stycznia 2012 r zwrócił się na podstawie art. 36 k.p.k. do Sądu Okręgowego w B. o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 166 - 166v). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r., przekazał w trybie art. 36 k.p.k. sprawę oskarżonego do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 169 - 169v). Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę R. K. przekazał Sądowi Rejonowemu w Ż. jako właściwemu (k. 188 - 188v). Sąd Rejonowy w Ż. postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r., wszczął spór o właściwość do rozpoznania sprawy oskarżonego R. K. (k. 193 – 193v). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r., rozstrzygnął ten spór, w ten sposób, że stwierdził, iż właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w K. (k.197 – 197v). Wówczas Sąd Rejonowy w K. wydał wymienione na wstępie postanowienie z dnia 4 września 2012 r., w którego uzasadnieniu kwestionuje zasadność przekazania mu sprawy na mocy art. 36 k.p.k. Sąd Najwyższy rozstrzyga na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazaniu sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości i przepis ten jako wyjątek ma na względzie w zasadzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Instytucja ta nie ma zaś służyć, do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k., a tego w istocie domaga się wnioskujący Sąd. Kierując się powyższym rozstrzygnięto jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 kkart. 37 KPKart. 12 KKart. 36 KPKart. 35 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy