IV KO 73/21

Sygn. akt IV KO 73/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie J.K. na posiedzeniu bez udziału stron (art. 545 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r., wniosku skazanej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 3 marca 2020 r., uznał J. K. za winną popełnienia przestępstwa z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i na mocy tego przepisu w zw. z art. 60 § 2 k.k. wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby; orzekł nadto obowiązek przeproszenia pokrzywdzonej, środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 10 000 zł na rzecz pokrzywdzonej W. B. i obowiązek naprawienia szkody w kwocie 360 zł. Apelację wniósł obrońca, kwestionując w niej wysokość zasądzonego środka kompensacyjnego. Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z 10 grudnia 2020 r., utrzymał w mocy wyrok pierwszoinstancyjny. Kasacja nie została w sprawie wywiedziona. Na obecnym etapie postępowania J.K. zażądała wznowienia procesu, domagając się ponownego przesłuchania świadków. 2 Stwierdzić należało, że pismo skazanej nie zawierało argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez nią wniosku z podstawami wznowienia postępowania, o których mowa w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Autorka wniosku, żądając zdyskwalifikowania postępowania sądowego zakończonego skazaniem, nie uprawdopodobniła nawet w najmniejszym stopniu istnienia podstaw propter nova, w gruncie rzeczy kwestionując jedynie ocenę dowodów przeprowadzoną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w pełni zaaprobowaną w ramach kontroli apelacyjnej. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.