IV KO 77/21

Sygn. akt IV KO 77/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z zażalenia P. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 24 maja 2021 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie PR 5 Ds. (...), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2021 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w K., IV Wydział Karny o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. UZASADNIENIE W dniu 9 czerwca 2021 r. do Sądu Rejonowego w K. wpłynęło zażalenie P. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 24 maja 2021 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. PR 5 Ds. (…), tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. polegający na mającym mieć miejsce dnia 12 września 2019 r. w K. w siedzibie Sądu Rejonowego w K. przy ul. L.. przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przez dyrektora tegoż sądu, co miało polegać na naruszeniu obowiązku godnego zachowania się na szkodę P. S. i co objawiało się podaniem nieprawdziwej informacji do notatki urzędowej sporządzonej na potrzeby postępowania karnego dot. P. S., pomówieniem wymienionego o podawanie nieprawdziwych informacji w oświadczeniu o niekaralności, brakiem reakcji na słowa podwładnej K. R. dot. możliwości zwolnienia dyscyplinarnego, niewpuszczeniem pokrzywdzonego do Sekretariatu Wydziału Karnego wskazanego sądu, czym działano na szkodę interesu prywatnego P. S.. 2 Zdaniem Sądu Rejonowego rozpoznanie sprawy dotyczącej Dyrektora kierującego działalnością administracyjną tego Sądu może wywoływać w odbiorze społecznym przekonanie o braku warunków do jej rozpoznania w sposób obiektywny, co nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Za potrzeba przekazania sprawy innemu sądowi przemawiać ma również potrzeba zapewnienia sędziom wolności od presji okoliczności niezwiązanych z przedmiotem postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w K. jest zasadny. Podniesione w nim okoliczności świadczą o tym, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania niniejszej sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. Przemawia za tym przede wszystkim społeczny odbiór rozpoznania przedmiotowej sprawy przez ten sam Sąd, w którym pracuje w charakterze Dyrektora Sądu osoba, której dotyczą formułowane przez pokrzywdzonego zarzuty. Postronni obserwatorzy mogliby bowiem powziąć wątpliwość co do bezstronności sądu. Słusznie Sąd Rejonowy w K. zwrócił również uwagę na potrzebę zapewnienia sędziom wolności od presji okoliczności niezwiązanych z przedmiotem postępowania, od jakichkolwiek nacisków, czy oczekiwań. Przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi nie przesądza zasadności takich wątpliwości, czy wywierania na sędziów jakiejkolwiek presji, ale sama w sobie możliwość wystąpienia w opinii publicznej takiego podejrzenia jest niekorzystna dla dobra wymiaru sprawiedliwości i uzasadnia odstępstwo od zasad dotyczących wyznaczenia właściwości sądu. Takie stanowisko znajduje oparcie w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym wniosków złożonych na podstawie art. 37 k.p.k. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 2020 r., IV KO 159/19; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2020 r., IV KO 14/19). Przesądza to o zasadności złożonego wniosku w przedmiocie przekazania sprawy innemu równorzędnemu Sądowi. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 3