IV KO 89/14

Sygn. akt IV KO 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Małgorzata Gierszon w sprawie T. D. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 listopada 2014 r., sygn. akt XVI K […] o przekazanie sprawy w trybie art 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu postanowił: wniosku nie uwzględnić UZASADNIENIE W dniu 30 grudnia 2013 r. do Sądu Rejonowego w K., XVI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M., wpłynął akt oskarżenia przeciwko T. D. oskarżonemu o czyn z art. 286 § 1 k.k. Oskarżony T. D. urodził się […] 1946 r., na stałe mieszka w W.. Pismem z dnia 12 marca 2014 r. oskarżony poinformował o niemożności stawienia się na rozprawę wyznaczoną na dzień 3 kwietnia 2014 r. i wniósł o przekazanie sprawy do sądu rejonowego właściwego według miejsca zamieszkania, z uwagi na jego wiek, męczącą i kosztowną dla niego podróż do M., znacznie oddalonego do miejsca zamieszkania oskarżonego. Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r., Sąd Rejonowy w K., XVI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M., nie uwzględnił wniosku oskarżonego uznając, że nie zachodzą warunki określone w art. 36 k.p.k. i art. 37 k.p.k. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2 2014 r. Sąd Okręgowy w K., Wydział IV Karny-Odwoławczy zaskarżone rozstrzygnięcie utrzymał w mocy. Na rozprawę w dniu 11 września 2014 r. oskarżony T. D. nie stawił się. W dniu 15 października 2014 r. do akt sprawy wpłynęło zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza sądowego przy Sądzie Okręgowym w W. - M. M., z którego wynika, że oskarżony T. D. jest zdolny do uczestniczenia w rozprawie, ale ze względu na bardzo utrudnione poruszanie się z powodu zaawansowanej miażdżycy, zaburzeń równowagi oraz uszkodzenia narządu ruchu, przesłuchanie powinno odbyć się w ramach pomocy prawnej w miejscu jego zamieszkania. Powołując się na treść zaświadczenia lekarza sądowego, Sąd Rejonowy w K., XVI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Sądowi Rejonowemu w W.. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego uznaje się, iż dobro wymiaru sprawiedliwości stanowiące podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przepis art. 37 k.p.k., „to także realna możliwość osądzenia sprawy w innym sądzie w sytuacji, gdy – stwierdzony opiniami biegłego lub biegłych – stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu stawiennictwo w sądzie właściwym, a czyni realnym jego udział w postępowaniu w innym, bliższym miejsca jego zamieszkania sądzie” (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 lutego 2010 r., II KO 6/10, R-OSNKW 2010, poz. 432, z dnia 12 marca 2008 r., II KO 5/08, R-OSNKW 2008, poz. 598, z dnia12 października 2006 r., III KO 61/06, R- OSNKW 2006, poz. 1944). Poza sporem jest, że stan zdrowia oskarżonego T. D. nie uniemożliwia stawienia się przez niego w prowadzącym postępowanie sądzie, odległym od jego miejsca zamieszkania, a jedynie w sposób istotny to utrudnia. Brak jest zatem w realiach sprawy podstaw do uwzględnienia wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. [aw]