IV KR 88/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Mochtak (sprawozdawca). Sędziowie: T. Majewski, E. Wilczek.Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Kaniewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 1978 r. między innymi sprawy Józefa W., oskarżonego z art. 201 i 200 § 1 k.k. w związku z art. 10 i oraz 218 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez prokuratora i obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Zamościu z dnia 19 sierpnia 1977 r.zmienił zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że uznał, iż:a) oskarżony Józef W. działaniem opisanym w pkt I wyroku zagarnął kwotę nie mniejszą niż 140.000 zł,b) wysokość braków materialno-kasowych, do których powstania doprowadził w sposób opisany w pkt II wyroku, wynosi 326.066,35 zł,c) wysokość zasądzonego od oskarżonego Józefa W. odszkodowania ograniczył do 113.000 zł z 8% od dnia 31 grudnia 1975 r. do dnia zapłaty, a wysokość nie uiszczonego wpisu stosunkowego - do 7.305 zł (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzut obrazy art. 71 § 1 k.k., polegającej na zaniechaniu orzeczenia w części wyroku odnoszącego się do kary łącznej konfiskaty majątku i pozbawienia praw publicznych, mimo że kary te zostały względem oskarżonego Józefa W. orzeczone za jedno z dwóch zbiegających się przestępstw, nie jest zasadny.Z treści art. 66-72 k.k. wynika, że dotyczą one jedynie łączenia kar zasadniczych i kar dodatkowych, wymienionych w k.k. Jeżeli wymienione kary dodatkowe orzeczone zostały za zbiegające się przestępstwa, sąd stosuje odpowiednie przepisy o karze łącznej.Jeżeli zaś kary te lub niektóre z nich orzeczono za jedno tylko ze zbiegających się przestępstw, z art. 71 § 1 k.k. nie wynika obowiązek wymienienia tych kar dodatkowych w części wyroku traktującej o wymiarze kary łącznej za zbiegające się przestępstwa, mimo bowiem niewymienienia ich w orzeczeniu o karze łącznej zachowują one swój byt i podlegają wykonaniu.Wymienienie - w razie orzekania kary łącznej za zbiegające się przestępstwa - kary zasadniczej lub dodatkowej, chociażby orzeczona była za jedno tylko przestępstwo, nie stanowi także uchybienia; jest także w praktyce stosowane, a ma ten walor, że wyrok taki jest bardziej przejrzysty, obejmuje bowiem wszystkie składniki kar orzeczonych za przestępstwa podlegające połączeniu.Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 sierpnia 1971 r. - IV KR 106/71 (OSNKW 1972, z. 1, poz. 6) co do kar orzeczonych wyrokiem łącznym.W związku z tym, że te same obowiązują w wypadku orzekania kary łącznej w jednym wyroku, przeto stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w cytowanym orzeczeniu ma zastosowanie także i do orzekania o karze łącznej za zbiegające się przestępstwa (...).