IV KZ 34/15

Sygn. akt IV KZ 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie D. J. skazanego z art. 280 § 1 kk i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie sygn. akt VII Ka 856/14 (WKK 2/15) w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt VII Ka 856/14 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie sygn. akt VII Ka 856/14 (WKK 2/15), odmówiono obrońcy skazanego D. J. przyjęcia kasacji wobec przekroczenia terminu przewidzianego w art. 524 § 1 k.p.k. do wniesienia tego środka zaskarżenia. W zażaleniu na to zarządzenie skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia kasacji w sytuacji, gdy skazany wyraża pogląd przeciwny, postulując zarazem zmianę kwestionowanego rozstrzygnięcia (błędnie określając je zresztą jako postanowienie) przez przyjęcie kasacji do rozpoznania). Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie obrońcy skazanego D. J. okazało się niezasadne, a zawarte w nim zarzuty i wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron procesowych wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia złożył jedynie obrońca skazanego D. J. (k. – 184). Nie budzi też wątpliwości ani fakt doręczenia obrońcy wspomnianych dokumentów procesowych w dniu 31 grudnia 2014 r. (k. – 225) ani data nadania do Sądu Okręgowego w Częstochowie przesyłki zawierającej odpisy kasacji w tej sprawie i upoważnienie do obrony dla adw. Ł. P. (k. – 232). Skoro zatem, stosownie do dyspozycji art. 123 § 1 k.p.k., termin do wniesienia kasacji w sprawie skazanego D. J. rozpoczął bieg w dniu 1 stycznia 2015 r. i wynosił 30 dni zgodnie z dyspozycją art. 524 § 1 k.p.k., to jest oczywiste, że upłynął on w dniu 30 stycznia 2015 r. Zarazem, koniec tego terminu nie przypadał na dzień uznany przez ustawę za wolny od pracy w rozumieniu art. 123 § 3 k.p.k., wobec czego nie podlegał on przedłużeniu wynikającemu tego ostatniego przepisu. Zatem, obliczenie terminu do wniesienia kasacji w tej sprawie zostało dokonane prawidłowo, a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów mogących uzasadniać podniesiony przez niego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych ani nie wyjaśnił w czym upatruje wadliwych ustaleń dotyczących biegu terminów w tzw. postępowaniu okołokasacyjnym. Powołanie się wyłącznie na przekonanie skazanego D. J. o zachowaniu terminu do wniesienia kasacji w jego sprawie nie stanowi wystarczającej przeciwwagi dla ustaleń będących podstawą faktyczną kwestionowanej decyzji procesowej oraz wniosków wynikających z treści zastosowanych przepisów. Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.