IV KZ 60/14

Sygn. akt IV KZ 60/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie z wniosku M. J. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. zażalenia ukaranego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 lipca 2014 r., sygn. akt II AKo […] o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. M. J. – na jego wniosek – wyznaczono obrońcę z urzędu w osobie adw. J. P., w celu zbadania podstaw do ewentualnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Obrońca, stosownie do art. 84 § 3 k.p.k., poinformował Sąd Apelacyjny w […] o niestwierdzeniu takich podstaw, w związku z czym M. J. powtórnie został wezwany do usunięcia formalnego braku jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania, polegającego na niesporządzeniu i niepodpisaniu go przez adwokata. Do wezwania tego – w ustawowym terminie 7 dni – M. J. nie zastosował się, w związku z czym jedyną możliwą decyzją była odmowa przyjęcia wniosku, który nie odpowiada wymaganiom formalnym. Wydając zaskarżone zarządzenie, przewodniczący II Wydziału Karnego nie naruszył żadnego przepisu prawa. Przeciwnie, naruszeniem takim byłoby w opisanej sytuacji 2 procesowej przyjęcie wniosku, który nie odpowiada wymaganiom formalnym określonym przez prawo procesowe. Na marginesie jedynie wskazać należy, co konsekwentnie przyjmuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i doktrynie prawa karnego, iż użyte w art. 545 § 2 k.p.k. sformułowanie "powinien być" należy rozumieć jako bezwzględną konieczność realizacji nakazu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata lub radcę prawnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2013 r., V KZ 61/13, LEX nr 1375261). Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [aw]